1066630
Vrij

Demonische gijzeling

Filmrecensie| Borgman

Mag-ie misschien even douchen? De man aan de deur ziet er vies en verfomfaaid uit. Geen wonder, hij is even daarvoor door een verhitte dominee en een paar dorpsgenoten uit zijn verblijfplaats onder de grond verjaagd. Daar weet de keurige Hadewych Minis niets van. Als haar man (Jeroen Perceval) de zwerver heeft weggejaagd, laat ze hem even later toch medelijdend binnen. Ze haalt er de duivel mee in huis.

Eerst krijgt ze hem na zijn bad de deur niet meer uit. Maar even later wil ze dat niet eens meer. Ze wordt door hem bezeten. Letterlijk, 's nachts zien we de demonische indringer op de slapende vrouw zitten.

Die scène levert een van de onvergetelijke beelden op van Borgman, waarmee Alex van Warmerdam de competitie van het filmfestival van Cannes haalde.

Zwart

Een ander onuitwisbaar tafereeltje illustreert de zwakke kant van de film. Samen met een paar volgelingen (onder wie Alex van Warmerdam en Annet Malherbe) heeft indringer Borgman Minis' tuinman (en diens echtgenote) vermoord, om in alle openheid diens plaats in te nemen.

Met hun hoofd in een emmer beton worden ze vanuit een bootje overboord gekieperd en met een droog hupje belanden ze ondersteboven op de bodem van een meer.

Inventief, dreigend en met kenmerkende zwarte humor. Maar waarom moeten mensen hardhandig worden omgebracht, als we eerder zagen dat geestelijke macht al voldoende is?

Sterk

Langs die maatstaf van logica moet Borgman niet worden gelegd. We kijken naar een nachtmerrie en gebeurtenissen in zo'n boze bioscoopdroom onttrekken zich aan ketenen van oorzaak en gevolg.

Van Warmerdams vruchtbare fantasie baart ook ditmaal mooie momenten, maar mist vaak een krachtig kader.

Drama wordt veel sterker als ontwikkelingen onontkoombaar zijn. Daarom zakte de tweede helft van het lang intrigerende De laatste dagen van Emma Blank in en miste het bijzondere Borgman in Cannes eremetaal.

De benige Belg Jan Bijvoet is in zijn kalmte een angstwekkende figuur en tegenover hem is Hadewych Minis sterk als zijn willoos gemaakte slachtoffer.