Vrij/Varen

En route

Engelen op ’t water

Door Epco Ongering

Patiënten en hun familie op een vaartocht.

Patiënten en hun familie op een vaartocht.

Nergens kun je beter ontspannen dan op het water. Dat heeft watersporters geïnspireerd om mensen die minder makkelijk uit de voeten kunnen, ook van varen te laten genieten. Wie zijn deze ’engelen’?

Patiënten en hun familie op een vaartocht.

Patiënten en hun familie op een vaartocht.

Verbinding met buitenwereld

Virginia Kenniphaas zet zich in voor de stichting Michael Wings die zij en haar man na de dood van hun zoon Michael oprichtten. „In het ziekenhuis staat het leven stil, maar Michael wilde doorgaan met leven. Internet is de verbinding met de buitenwereld. Toen Michael in 2005 op zijn 18e overleed, zetten zijn vrienden een actie voor hem op. We regelden snel internet in de VU, daarna kregen we aanvragen uit andere ziekenhuizen. We houden acties om geld binnen te halen voor snelle internetvoorzieningen, maar ook voor hygiënische toetsenborden. De stichting betaalt de materialen, een geweldige sponsor zorgt voor de installatie. We organiseren onder meer een Elfstedentocht per sloep. Als ludieke actie veilde de bemanning van een onderzeeboot allerlei faciliteiten en haalde zo een hoop geld voor ons op.”

michael-wings.nl

Een lach en een traan

Evert Stel en Inge de Graaf van stichting Vaarwens organiseren op hun eigen boot vaartochten met terminale patiënten. Inge: „In zo’n laatste fase moet alles worden geregeld, alles is vol emotie, een dag ontspanning is er niet meer bij. Een dagje geen zorgen hebben telt voor het hele gezin. Daarom nemen we ook de naasten mee. Vaarwens begon in de periode dat een vriendin en mijn vader kort na elkaar overleden en ik de waarde van de laatste fase leerde kennen. Ik wilde in een hospice gaan werken, maar dat zou betekenen dat Evert en ik niet meer zo vaak samen zouden kunnen varen. Dus besloten we mensen vanuit een hospice aan boord te nemen. We varen nu met een team van 50 vrijwilligers, drie of vier dagen per week, van maart tot november. Ook zijn we aan het sparen voor een eigen ’Vaarwens-schip’ om ook in de winter te kunnen doorgaan. De reacties zijn geweldig. Iemand zei: ’Ik ben nog niet eens ’aan de overkant’ en heb nu al twee engelen ontmoet.’ Elke vaardag is heftig, maar ook fijn omdat mensen zoveel genieten. Dan is het afscheid lastig. Maar je weet dat je iets goeds hebt neergezet.”

vaarwens.nl

Vraag en aanbod

Robert Rust is oprichter van stichting Vaarkracht die tochten voor gezinnen van patiënten met kanker organiseert. Rust: „In ons gezin kreeg mijn vrouw Lieke de diagnose borstkanker, dus lag onze boot die zomer stil. Je ziet sowieso dat in zo’n situatie steeds minder wordt gevaren. Na een paar uurtjes per week houdt het voor veel bootbezitters op. Aan de andere kant zijn er veel mensen die blij worden van een dagje varen. Wij weten vraag en aanbod te combineren. In vijf jaar tijd hebben zich 900 vrijwilligers aangemeld. Ongeveer een kwart maakt privévaartochten met de eigen boot. Daarnaast zijn er ongeveer 40 charterboten die met vrijwilligers een aantal keer tegen kostprijs uitvaren. Aanvankelijk zijn de schippers terughoudend, maar op het water groeien mensen naar elkaar toe. Na een uur varen lijkt het alsof ze elkaar al jaren kennen. Afgelopen jaar hebben we ruim 1600 mensen een tocht aangeboden. In het begin betaalden we alles zelf, nu worden we door veel mensen gesteund en benutten we donaties voornamelijk voor groepsvaartochten. Gelukkig hebben we weinig organisatiekosten.”

vaarkracht.nl