Nieuws/Vrij

Filmrecensie: ’A Ciambra’ ✭✭✭✩

Zigeunerkamp als universum

— WAT: film, drama

— REGIE: Jonas

— Carpignano

— MET: Pio Amato,

— Damiano Amato,

— Koudous Seihon

Straatjongen Pio (Pio Amato) wordt bijgestaan door de sympathieke Afrikaanse vluchteling Ayiva (Koudous Seihon).

Straatjongen Pio (Pio Amato) wordt bijgestaan door de sympathieke Afrikaanse vluchteling Ayiva (Koudous Seihon).

Eerst verdwijnt je auto spoorloos, vervolgens moet je hem bij lokale zigeuners weer terugkopen. Het overkwam regisseur Jonas Carpignano in Zuid-Italië. In plaats van woest te worden, vond hij inspiratie voor een nieuwe film.

Straatjongen Pio (Pio Amato) wordt bijgestaan door de sympathieke Afrikaanse vluchteling Ayiva (Koudous Seihon).

Straatjongen Pio (Pio Amato) wordt bijgestaan door de sympathieke Afrikaanse vluchteling Ayiva (Koudous Seihon).

Het slonzige zigeunerkamp waar hij op stuitte, werd de setting voor A Ciambra. Inclusief de bewoners. Carpignano liet hen grotendeels zichzelf spelen en hield zijn beweeglijke camera daarbij vooral gericht op de 14-jarige Pio. In dit authentiek aandoende drama wil de straatjongen zich bewijzen als man des huizes. Dus steelt hij een auto, of koffers uit treinen. Want dat doe je nu eenmaal als je groot bent.

A Ciambra verplaatst de bekende coming of age-lijn buiten de grenzen van onze samenleving. Pio is nooit naar school geweest en heeft naast het dichtbevolkte kamp alleen contact met Afrikaanse vluchtelingen. In zijn universum is het doodnormaal om stroom af te tappen of een kleuter te laten roken. Kritiek zit daar niet aan vast. Carpignano concentreert zich op menselijkheid: vriendschap, familie, verbroedering. Het zigeunerkamp is voor buitenstaanders misschien een goddeloze plek, maar A Ciambra laat zien dat liefde en verantwoordelijkheid net zo goed gelden in een wereld met compleet eigen normen en waarden.

Fabian Melchers