Nieuws/Vrij

Filmrecensie: ’Insidious: The last key’ ✭✭✭

Griezelreeks steeds minder eng

— WAT: film, horror

— REGIE: Adam Robitel

— MET: Lin Shaye, Kirk Acevedo, Angus Simpson

Als je horror echt eng wil maken, moet je kunnen verrassen. En dat deed Insidious in 2010, met onvoorspelbare plotwendingen en goed getimede schrikmomenten. Inmiddels zijn we bij het vierde deel aanbeland en treedt regisseur James Wan alleen nog op als producent. Dat is helaas terug te zien.

Insidious: The last key kijkt grotendeels weg als een doorsnee-horror, die zich net als de vorige film afspeelt vóór het eerste deel, met medium Elise als hoofdpersoon. Ditmaal wordt ze uitgenodigd om geesten te verdrijven in haar eigen ouderlijk huis. Geen fijne plek, zien we in flashbacks met een agressieve vader en de kleine Elise die aan kan voelen wanneer er om de hoek van haar gezin een nieuwe gevangene wordt geëxecuteerd.

Een verhaal dat nog maar weinig met de originele film te maken heeft. Deze nieuwste Insidious is een allegaartje van de gangbare horrorelementen rondom spoken en duistere verledens. Te veel uitleg, te weinig echt nagelbijten. Hoewel ook regisseur Adam Robitel af en toe bewijst dat hij effectief met verwachtingen kan spelen. Griezelmomenten die net even uit een andere hoek komen dan je dacht aan te voelen; soms komt het origineel toch weer even dichtbij.