Nieuws/Vrij

Column

Schoolpleinmaffia

Door Babette Wieringa

Onderaan hiërarchie

Onderaan hiërarchie

Ik was zo’n moeder die op school altijd haar snor drukte. Simpelweg omdat ik geen tijd had of eigenlijk niet maakte. Ik riep altijd heel hard dat het belachelijk is dat scholen voortdurend een beroep op ouders en opa’s en oma’s doen.

Onderaan hiërarchie

Onderaan hiërarchie

Nu, een paar jaar later, vraagt mijn zoon of ik alsjeblieft wil afzeggen voor de beroepskeuze-voorlichtingsavond van 4vwo. „Er zijn echt wel andere journalistenouders die voor de klas lekker enthousiast willen doen over de media.” Duidelijk.

Terwijl ik jaren later alsnog dat vlekje op mijn blazoen dacht weg te poetsen, laat mijn puber fijntjes weten het gênant te vinden als ik het voortouw neem op school.

Slechts één keer eerder deed ik een poging om me, onder druk van de moedermaffia op het schoolplein, verdienstelijk te maken. En werd luizenmoeder. Een makkelijk en snel klusje, dacht ik toen. Het werd een groot debacle. Simpelweg omdat ik in al die maanden nooit een luis in levenden lijve wist te spotten.

Toen andere ouders tijdens de jaarlijkse luizenpapa-en-mama-lunch enthousiast vertelden over kapsels die door de vele beestjes golvende bewegingen maakten, krabde ik wat ongemakkelijk op mijn eigen hoofd. Dat ik nog nooit een luis had waargenomen, laat staan gevangen, kwam omdat ik toen in de ontkenningsfase zat en eigenlijk een bril nodig had.

Zondag wordt weer een nieuwe aflevering van de tv-serie De luizenmoeder uitgezonden.

Hilarisch en voor mij, als moeder die altijd onderaan de schoolpleinhiërarchie bungelde, een feest der herkenning. Discussies over de hygiëne van lege wc-rolletjes, het inslijmen in de hoop als begeleider mee te mogen op schoolkamp, de activistische knutselpapa’s, fanatieke ouders die met hun contrabas of viool cultuur aan de klas willen meegeven, de uitgebreide traktaties, het gekonkel op het schoolplein: op onze school was het aan de orde van de dag.

Ik was dus de moeder die tijdens het kerstdiner met patat van de snackbar aankwam in plaats van met een zelfgemaakte broccoli-quiche. Die haar kind na het weekeinde een handjevol kastanjes meegaf terwijl andere ouders indruk maakten met een tot de rand toe gevulde vuilniszak. In plaats van naar een origineel cadeau voor juffendag te zoeken, trok ik een fles wijn uit het rek en deed daar een papiertje omheen.

Ik ben blij dat er ouders waren die de gaten dichtten. Maar minstens zo blij dat die heerlijke politiek incorrecte tv-serie miljoenen kijkers trekt. Eindelijk erkenning voor de luizenmoeder met gezonde tegenzin.

Chef VRIJ Babette Wieringa belicht elke week de wereld van lifestyle. Volg haar op Instagram en Pinterest: babettewieringa

b.wieringa@telegraaf.nl

Chef VRIJ