Vrij/Varen

Blog Carolijn Brouwer in de Volvo Ocean Race

Fascinerend China

Carolijn Brouwer (44) is een Nederlandse topzeilster in het Frans-Chinese DongFeng Race Team. Speciaal voor de Telegraaf maakt ze een tweewekelijkse column over haar deelname aan de Volvo Ocean Race. Vandaag vertrok ze vanuit Hongkong voor de 6100 mijl lange etappe naar Auckland.

De afgelopen weken waren we druk met onze tocht naar China. Voor team Dongfeng is Guangzhou de thuishaven, maar ook de andere boten hebben belangen in China. Er wordt daar in een verschrikkelijk tempo gebouwd, als je twee keer met je ogen knippert staat er weer een flat en al die gebouwen moeten bijvoorbeeld met verf van Akzo geschilderd worden. In China heb je geen social media en is internet lastig, maar in Hongkong is alles westers. Hoewel het erg gaaf was om in China zoveel enthousiasme te zien, ben ik blij dat we weer in Hongkong zijn. Eerlijk gezegd werd in Guangzhou het Chinese eten met ’s ochtends, ’s middags en ‘s avonds noedels me wat teveel. We zijn vandaag aangekomen en ik kon in het hotel zelfs een bruine boterham met kaas krijgen, heerlijk. In China was niets met eten te regelen. Op alle andere stopovers hebben we onze eigen chef, Marine mee. Een van de vergaderzalen is nu als onze dinerzaal ingericht. Marine gebruikt een deel van de hotelkeuken om ons speciale verantwoorde eten klaar te maken. Ontbijten doen we in het hotel, daar is echt keus te over. Je vindt er zelfs dingen die lekker zijn en toch goed voor je.

Bus

In China zijn we naar een lokale markt geweest. Fascinerend. Het is zo anders, je durft daar niks aan te raken, laat staan te kopen. Momenteel is het in Guangzhou en Hongkong erg koud, ik moest echt mijn dikke jas aan. Ik heb het stuk van Hongkong naar Guangzhou en terug niet meegevaren, maar ben met de bus gegaan. We hebben drie jonge Chinese bemanningsleden die in hun thuisland alle verplichtingen op zich namen. Mijn Chinees en dat van de anderen is niet zo goed dat we daar interviews kunnen doen. Horace, Wolf en Black waren daardoor 24 uur per dag in de weer. De Chinezen hebben heel hard hun best gedaan om van deze tussenstop een feest te maken. Er was zelfs een heel dorp gebouwd voor de Volvo Ocean Race. Er waren veel mensen, ook in Hongkong. Vrijwel elke school heeft volgens mij alle klassen hiernaartoe gestuurd. Iedereen is super enthousiast en enorm vriendelijk.

Strijdplan

Woensdag vertrekken we vanuit Hongkong naar Auckland, die etappe wordt nog wat. Bij de start krijgen we weer veel wind. Onze schipper Charles zegt altijd: “Zodra we de evenaar moeten oversteken, blijft het gevaarlijk.” De Atlantische doldrums, (tussen Afrika en Zuid-Amerika, red.), daar hebben alle zeilers genoeg ervaring mee. Het blijft in doldrums altijd wolken zoeken of wolken ontwijken, altijd hetzelfde. Maar aan deze kant van de wereld kennen we ze niet zo goed. Wij zijn tevreden met ons strijdplan van de vorige etappe. Het gaat er niet om wie als eerste de doldrums binnen vaart, maar wie er als eerste uit komt. Een soortgelijk plan ligt nu weer klaar. Natuurlijk moet je ook geluk hebben en het moet je niet tegenzitten. Dat kan makkelijk als je ’s nachts aan de verkeerde kant van een wolk komt te zitten. Je moet dus voortdurend alert blijven.

Uitgerust

Ik hou van de hitte, dus de komende etappe bevalt me wel. Etappe 7 van Auckland naar Itajai wordt de zwaarste, maar hopelijk niet zo zwaar als etappe 3 van Kaapstad naar Melbourne. Afgelopen dagen hebben we goed kunnen uitrusten. Daarna hebben we een lange stopover in Auckland, alle boten krijgen een refit. Tijdens die stopover kan ik even naar huis, naar Australië. Maar voor het zo ver is, zal er nog veel gebeuren.

Groet,

Carolijn