Nieuws/Vrij

René Steenhorst

De doppendame

1 / 2

Bakken en emmers vol heeft Heidi, en ze wil nog meer... In haar dorp in Overijssel begint ze inmiddels een naam op te bouwen: de doppendame. En, binnenkort in opkomst: de ’Iron Lady van Oldemarkt’.

1 / 2

Kroonkurken van metaal, dus gekartelde bier- en frisdrankdoppen, dát is wat ze wil. „Geen plastic”, benadrukt Heidi de Vries (44).

Deze moeder van drie volwassen zoons spaart zich, sinds haar herstel van een erg nare gynaecologische kanker waarbij ze haar baarmoeder verloor, werkelijk een slag in de rondte. Om haar zinnen te verzetten.

„Elke kroonkurk is er een!” lacht ze. Waarom toch deze bijna-obsessie, deze wonderlijke verzamelwoede? „Allemaal voor het goede doel, voor KWF Kankerbestrijding!”

Met de kroonkurk heeft Heidi niet zoveel. Wel met de oud-ijzerprijs ervan, want daar is het haar om te doen. Eén dopje weegt een paar gram, maar aan duizenden metalen kurken vertil je je.

Dat was overigens niet het eerste waaraan William Painter, de Amerikaanse uitvinder van deze metalen ’kurk’, dacht. Hij ontdekte rond 1891 dat de dop met precies 21 inkepingen de (bier)fles beter luchtdicht kon afsluiten dan met 20 of 22 kartels. Hij bedacht ook de naam van de kroonkurk omdat de vorm hem aan een kroon deed denken en er een laagje kurk in lag om de fles te beschermen.

Afgelopen jaar bracht Heidi de Vries, samen met haar man Eelco (die zich ook voor het goede doel inzet), een immense hoeveelheid doppen naar de ijzerboer. In totaal 513 kilo, aangevuld met metalen dekseltjes, blikjes en wat los metaal. Opbrengst: 84 euro. En dat voor materiaal dat je meestal weggooit.

De bewoners van Oldemarkt weten Heidi te vinden. Ze storten met liefde alle drankdoppen van het dorp in een grote bak in haar voortuin. Dat kan daar nog…

Trots beschrijft Heidi: „In 2017 zijn we vier keer naar de oud-ijzerboer gereden om dopjes te brengen. Als de schuur weer vol was en we konden nergens meer bij, dan was het weer tijd. In porties van 89, 110, 114 en de laatste keer 200 kilo, met een grote aanhanger.”

De oud-ijzerprijs blijkt flink te schommelen, leer ik uit haar verhaal: „De ene keer is dit 10 cent per kilo, dan weer 16 en de laatste keer zelfs 18 cent.” Dat tikt lekker aan.

Doppen sparen is een van de vele tientallen bijzondere initiatieven waarmee de Nederlanders zelf een deel van het kankeronderzoek financieren. Want we houden wat acties met z’n allen: bodypaint voor borstkanker (17.100 euro), lege inktcartridges inzamelen (12.700 euro), bruggen tekenen (7272 euro), Yvonne Plasmeijers schaatstocht op de Weissensee (1000 euro).

Behalve de halve en hele marathons, fiets- en zwemtochten, voetbalwedstrijden en buurtbarbecues is er ook het opmerkelijke evenement ’Kun je vrijen als het stormt?’ van Ton Bruns dat nog dit hele jaar duurt en na alle recente woeste winden – schande! – pas 610 euro heeft opgebracht…

Mail r.steenhorst@telegraaf.nl

Twitter @ReneSteenhorst