Nieuws/Vrij

Filmrecensie: ’Amori fragili’ ✭✭✭✩

Ode aan onmogelijke liefde

— Wat: film, drama

— Regie: Francesca

— Comencini

— Met: Lucia Mascino, Thomas Trabacchi,

— Carlotta Natoli

Door Tisha Eetgerink

Mannen en vrouwen gaan heel anders om met liefdesverdriet in ’Amori fragili’.

Mannen en vrouwen gaan heel anders om met liefdesverdriet in ’Amori fragili’.

Na zeven explosieve jaren verbreekt hoogleraar Flavio (Thomas Trabacchi) zijn relatie met collega Claudia (Lucia Mascino). Terwijl hij met zijn volledig grijze baard probleemloos een piepjonge studente aan de haak slaat, wordt Claudia - nota bene door een vrouwelijke collega - afgerekend op haar ouder wordende uiterlijk; ze heeft een walgelijke grijze uitgroei van wel drie centimeter dus het kan niet goed met haar gaan.

Mannen en vrouwen gaan heel anders om met liefdesverdriet in ’Amori fragili’.

Mannen en vrouwen gaan heel anders om met liefdesverdriet in ’Amori fragili’.

Francesca Comencini die eerder werkte aan de bekroonde gangsterserie Gomorra, verfilmde haar eigen roman en lijkt met Amori fragili behalve een vermakelijke komedie ook een maatschappelijke aanklacht te serveren. Mannen en vrouwen worden niet alleen anders beoordeeld op leeftijd zoals een geestig gastcollege duidelijk maakt, ze gaan ook anders om met de pijn van een gestrande relatie. En dat is niet eerlijk.

In lange flashbacks zien we wat Flavio ooit in Claudia zag. Haar heftigheid en kinderlijke onbevangenheid staan in schril contrast met zijn pragmatische levenshouding. De aantrekkingskracht van tegenpolen. In anderhalf uur weet Comencini een geestige ode te brengen aan de onmogelijke relatie. Het liefdesgeluk lijkt dichtbij, maar glijdt en glibbert onherroepelijk weg zodra je het probeert te pakken.

Eigenlijk had deze Italiaanse film een donderdag eerder in première moeten gaan, op Internationale Vrouwendag. Hoewel Claudia in eerste instantie overkomt als een hysterische ex („Ik heb gister 28 berichtjes gestuurd, maar er niet één teruggekregen!”), weet ze gaandeweg te charmeren met haar grillen. Tegen het eind kun je niets dan bewondering voelen voor deze stoere, sterke en vooral heel eigen vrouw, die allesbehalve slachtoffer is.