1934912
Vrij

Filmrecensie: ’Sherlock Gnomes’ ✭✭✩

Beroemde speurder nu van aardewerk

— Wat: animatiefilm

— Regie: John Stevenson

Je kunt detective Sherlock maar moeilijk een kabouter noemen.

Je kunt detective Sherlock maar moeilijk een kabouter noemen.

Met het Engelse woord ’gnome’ (tuinkabouter) vallen veel woordspelingen te maken. Kijk maar naar het begin van Sherlock Gnomes, dat wordt onderbroken door bijdehante dwergjes die met alternatieve verhalen strooien. Game of Gnomes, Indiana Gnomes, Spiderman: Gnomecoming; de lijst wordt steeds langer. Zou de eerste brainstormsessie voor deze nieuwe animatiefilm er ook zo hebben uitgezien?

Je kunt detective Sherlock maar moeilijk een kabouter noemen.

Je kunt detective Sherlock maar moeilijk een kabouter noemen.

Het lijkt er in ieder geval op dat de zes schrijvers eerst een lollige naam voor het vervolg op Gnomeo & Juliet (2011) hebben bedacht, om zich vervolgens pas af te vragen hoe ze Sherlock Holmes eigenlijk bij de wereld van levende tuinkabouters konden laten aansluiten. Lastige opgave. Ook al is de beroemde detective hier van porselein gemaakt, je kunt hem moeilijk een kabouter noemen en hij woont al helemaal niet in een tuin. Centraal Londen is de plek waar hij met Juliet en Gnomeo onverstoord rond blijkt te kunnen rennen, speurend naar de schurk die gnoompjes laat verdwijnen.

Gelukkig houdt regisseur John Stevenson (Kung Fu Panda) zo’n moordend tempo aan dat kijkers weinig tijd hebben om stil te staan bij de gekunstelde opzet, het gebrek aan logica, of de dwaze aanwijzingen die Sherlock steeds op het goede spoor zetten. Jammer alleen dat de grapjes binnen die actievolle sneltreinvaart ook vaak verloren lijken te gaan. Een Chinese gelukskat als mauwende opperbaas, een klunzige eekhoornvermomming; had Sherlock Gnomes maar meer van zulke momenten gehad.