1939791
Varen

Blog Carolijn Brouwer

Nu begint de race

Carolijn Brouwer (44) is een vaste kracht aan boord van het Frans Chinese Dongfeng Race Team. Speciaal voor de Telegraaf maakt de drievoudig Olympische zeilster een tweewekelijkse column over haar deelname aan de Volvo Ocean Race. Met haar team start ze zondag in Itajai (Brazilië) voor de achtste etappe van 5700 mijl naar Newport in de USA.

Tweede huis

Afgelopen tijd had ik 12 heerlijke dagen met de familie. Brazilië is mijn tweede huis. Ons hotelletje was aan het strand. Elke ochtend ging ik hardlopen en nam daarna een duik in zee. Dan gingen we samen ontbijten en drie uur lang met Kyle in zee spelen. Hij heeft bijvoorbeeld leren surfen. Daarna gingen we lunchen bij een van de gezellige restaurantjes, deden een siësta, hingen twee uur aan het zwembad en pakten daarna wat Caipirinha’s. Want dat hoort bij Brazilië. Itajai is super rustig, schoon en veilig. Brazilianen zijn heerlijke mensen. Dat ik de taal spreek omdat ik hier vroeger heb gewoond, is mooi meegenomen. Dat vinden ze superleuk, want in restaurants en taxi’s zie je zelfs bij de jongere generatie opluchting als ze niet in het Engels hoeven te zwoegen. Iedereen hier kent de Volvo Ocean Race, ze zijn er gek van en praten gepassioneerd over deze race in hun stad.

Topsport

Deze week hadden we op het strand een mooie ceremonie om John Fisher van Scallywag te gedenken. Toen we met zijn allen rond het vuur stonden, begon het keihard te regenen, heel symbolisch. John zou zeker gewild hebben, dat zijn team de race zou doorzeilen. Ik weet dat David, hun schipper, het er moeilijk mee heeft. Maar iedereen zal ze steunen om zondag de start te halen. Toen ik hoorde van hun man over boord situatie, dacht ik het eerst aan Annemieke. Zij verwoordde als beste hoe je daar als zeiler in staat. Je bent er niet de hele tijd mee bezig dat het jou zou kunnen overkomen, dan kun je niet presteren. Maar je zegt tegen je familie, dat je in elk geval deed, wat je het liefste deed, waar je hart ligt. Hoe naar ook, dit hoort bij de topsport, het hoort bij ons leven.

Slijtage

Ik heb nu weer zin in de volgende etappe. We hadden rust nodig om alle emoties van de vorige etappe te verwerken. Dat is aardig gelukt, Brazilië doet me altijd goed, ik heb de batterijen weer kunnen opladen. ik ben goed genoeg hersteld, ook mijn elleboog. Nu moeten we ons weer helemaal focussen op de race en niet van alles veranderen omdat we bovenaan staan. We weten dat we goed zeilen, dan moeten we doorgaan zoals we tot nu toe hebben gedaan. Zelf heb ik het gevoel dat de race hier pas begint. Je ziet de slijtage aan de boten en de andere teams. Hier kunnen we het verschil maken. Onze voorbereiding heeft ervoor gezorgd, dat we klaar zijn voor dit moment. Alle teams gaan op allerlei vlakken achteruit. Wij kunnen sterk blijven en doorzetten. We gaan heus nog wel die etappe winnen. Als ik mag kiezen win ik het liefst die naar Scheveningen, of de etappe naar Cardiff, want die levert dubbele wedstrijdpunten op.

Ready for war

We hebben ook nog kans op het extra punt voor het team dat in de kortste totaaltijd rond de wereld zeilt. Daarin liggen we ook op kop. Brunel en Akzo liggen ongeveer een dag achter. Mapfre heeft vijf dagen langer gezeild. Dat klassement kan ook nog belangrijk worden. In ons Dongfeng team hadden we een tegenvaller, want Black kreeg een blessure aan zijn rug. Dan wordt Horace, de andere Chinese zeiler gebeld. Die zegt tegen de schipper: “I’m ready for war” Hij laat alles los wat ie in zijn handen heeft, vliegt drie dagen om hier te komen en doet weer vol enthousiasme mee. Stu Bannatyne is terug in de plaats van Jeremy. Dat is fijn want Stu is super ervaren en erg relaxed. We zijn weer op oorlogssterkte.

Nerveus

De havenrace wordt belangrijk omdat we maar een punt voor staan op Mapfre. Als we gelijk eindigen, geeft de einduitslag van de in-port races de doorslag. Daar wil je het niet op aan laten komen, maar toch. Als je in de havenrace goed zeilt, geeft dat het team een boost. Maar je wil ook de boot heel houden en geen schade varen. In de komende etappe varen we weer door windstille zones, een nerveus gebied. Als het tegenzit, wordt het niet twee, maar vijf dagen nagelbijten, want de doldrums zijn nu eenmaal de doldrums. Misschien moeten we weer door wiervelden in het Caraïbisch gebied. Dat is enorm frustrerend. Daarna pakken we de Golfstroom op richting Newport, ook niet gemakkelijk. Er komen vast wel momenten van ‘champagnezeilen’ maar voor de navigators wordt het zeker een stressvolle etappe.