Nieuws/Vrij

René Steenhorst

Column: de gevallen man

Hoe het kon gebeuren weet ik niet, maar ineens lag ik gevloerd onder aan de trap. Op, waarschijnlijk, de derde trede van onderen was ik uitgegleden. Overvallen door een forse niesbui, als laatste stuiptrekking van een periode van griep en slepende verkoudheid die menige landgenoot intussen heeft doorgemaakt.

Die intense neuskriebelaanval moet me hebben doen wankelen en me de controle over mezelf hebben doen verliezen.

Wél stom! Ik liep op mijn sokken, met een hoofd vol indrukken na een drukke weekenddienst op de redactie. De trap heeft nu eenmaal een gladhouten bedekking, dus... Wilde nog snel even wat pakken, wat regelen, en… bám: daar ging vader! Naar wat later bleek dwars door twee stevige houten spijlen van het hek dat beschermt tegen nog verder naar omlaag storten.

Dat had zomaar kunnen gebeuren als ik hoger op de trap had gestaan, aldus mijn vrouw.

Een paar seconden moet ik wég zijn geweest. Want even had ik niet door wat er was gebeurd. Een black-out. Niets kapot aan mij, behalve een licht geschaafde linkerknie en een wat ontwrichte linkerschouder waarvan ik dagenlang pijn heb gehad, vooral ‘s nachts.

De derde tree slechts… en toch zo’n rotsmak maken. Het had erger kunnen aflopen. Bijkans was ik ontsnapt aan een scherp afgebroken spijl die me wellicht had gespietst. Ik had ook wat kunnen breken, wat achteraf bezien ook weinig had gescheeld.

Mijn vrouw meende dat er een kledingkast was omgevallen. Ze bleek geschrokken van de dreun in het pand. Het was slechts haar echtgenoot die allesbehalve een ’kleerkast’ is. Later, toen we erom konden lachen, zei ze dat ze me eigenlijk eerst naar mijn naam had moeten vragen, of ik wist wat voor een dag het was, hoeveel vingers zij opstak en of ik nog gevoel in mijn onderdelen had.

Toch realiseerde ik me dat een ongeluk in een klein hoekje zit en dat in de huiselijke omgeving de meeste ongelukken gebeuren. Ik heb het, voor de ’aardigheid’, eens nagekeken: elk jaar roepen ruim 1,2 miljoen Nederlanders doktershulp in vanwege een ongeluk in en om het huis. En overlijden er 2400 Nederlanders door een ongeval in de privésfeer. De meeste doden zijn het resultaat van valongelukken. Van de trap, van een ladder, van het keukentrapje, het schuurdakje, een glad afstapje…

Toen ik er met collega’s over sprak, hoorde ik onmiddellijk ervaringsverhalen, zelfs met de meest tragische afloop.

Daarnaast heeft de wereld van de doe-het-zelver aardig wat ongelukken op zijn conto: jaarlijks ruim 130.000, naar schatting van behandelend artsen. Dan treed ik maar even niet in detail welke ongelukken optreden door ondeskundig of onfortuinlijk handelen met de cirkelzaag, de betonboor, het lasapparaat of de stroomleidingvoltage. Medische behandelingen en de absentie hierdoor op het werk kosten jaarlijks 200 miljoen euro.

De gevallen man wenst u veiligheid… in en om het huis.

Mail r.steenhorst@telegraaf.nl

Twitter @ReneSteenhorst

Bekijk meer van