Nieuws/Vrij

Filmrecensie: ’Ubiquity’ ✭✭✭✩

De Stralingsgevoelige wil offline zijn

— Wat: film,

— documentaire

— Regie: Bregtje van der Haak

Hoeveel hoofdpijn, hartkloppingen en stress kan een mens verdragen, is de hypersensitieve vraag in ’Ubiquity’.

Hoeveel hoofdpijn, hartkloppingen en stress kan een mens verdragen, is de hypersensitieve vraag in ’Ubiquity’.

Het klinkt mooi. Internetgiganten en telefoonreuzen die streven naar een wereldwijde dekking van hun digitale netwerken. Iedereen blij en tevreden. Behalve zij die extreem gevoelig zijn voor de elektromagnetische straling van smartphones, wifi-routers en zendmasten.

Hoeveel hoofdpijn, hartkloppingen en stress kan een mens verdragen, is de hypersensitieve vraag in ’Ubiquity’.

Hoeveel hoofdpijn, hartkloppingen en stress kan een mens verdragen, is de hypersensitieve vraag in ’Ubiquity’.

In de documentaire Ubiquity spreekt filmmaakster en journaliste Bregtje van der Haak drie mensen die lijden aan elektrohypersensitiviteit (EHS). In Zweden ontmoet ze Per Segerbäck, een ingenieur die voor Sony/Ericsson aan het eerste mobieltje sleutelde, maar door zijn werk ernstig ziek werd. Nu woont hij diep in het bos en eist hij dat het interview wordt opgenomen met een ouderwetse Bolex-camera die met de hand moet worden aangezwengeld. De straling van een digitale camera zou hem helse pijnen bezorgen.

Ook praat Van der Haak met Asaka, een Japanse dertiger die in Tokio met lotgenoten strijdt tegen het gebruik van slimme elektriciteitsmeters. En we ontmoeten de Nederlandse Anouk, die wanhopig is als in haar wijk een zendmast wordt geplaatst. Terwijl ze haar huis met aluminiumfolie afplakt om de straling tegen te gaan, komt ze in opstand tegen de gemeenteraad.

Met Ubiquity – dat zich laat vertalen als ‘alom aanwezig’ - toont Van der Haak op conventionele, maar pakkende wijze hoe het draadloze digitale web ons steeds verder omsluit. Op de gekmakende klanken van zoemende, piepende en ruisende netwerkenpulsen laat zij zien dat ontsnappen onmogelijk is. Intussen strijden Per, Asaka en Anouk verder voor hun recht offline te zijn. Want hoeveel hoofdpijn, hartkloppingen en stress kan een mens verdragen?