Nieuws/Vrij

Filmrecensie: ’Love, Simon’ ✭✭✭✭✩

Klassieker voor de toekomst

— Wat: film, drama, romantiek

— Regie: Greg Berlanti

— Met: Nick Robinson, Katherine Langford, Jennifer Garner

’Love, Simon’ zit vol uitstekende, subtiele leeftijdsgrapjes.

’Love, Simon’ zit vol uitstekende, subtiele leeftijdsgrapjes.

Je zou je gemakkelijk oud kunnen voelen bij deze tienerfilm rond middelbare scholier Simon (Nick Robinson). Zijn hondje heet Bieber, zijn ouders worden gespeeld door acteurs die zelf drie seconden geleden nog Hollywood-hoofdrollen hadden maar zich nu oubollig verslikken in de naam van topmodel Gigi Hadid. Simons vriend ziet hem met Halloween aan voor Jezus-in-pak in plaats van voor John Lennon en zijn beste vriendin in plaats van Yoko Ono voor ’dat meisje uit The ring’. Regisseur Greg Berlanti, verantwoordelijk voor populaire jeugdseries als Dawson’s creek en Riverdale, verstaat de subtiele kunst der leeftijdsgrapjes uitstekend.

’Love, Simon’ zit vol uitstekende, subtiele leeftijdsgrapjes.

’Love, Simon’ zit vol uitstekende, subtiele leeftijdsgrapjes.

Simons leven is natuurlijk niet alleen maar lachen en doodnormaal (in Amerika houdt normaal blijkbaar in dat jij en je vrienden iced coffees halen in de drive-thru). Hij zit namelijk met een giga geheim, zo vertelt hij in voice-over aan het begin. Hij is homo. Uit de kast komen is een risico, hoe lief en liberaal zijn familie en vrienden ook zijn. De norm is hetero. Een even grappige als pijnlijke scène waarin de boel wordt omgedraaid, illustreert dat perfect. Als Simons e-mailwisseling met een anonieme schoolgenoot op wie hij verliefd is geworden in de verkeerde handen valt, wordt zijn kastdeur alsnog bruusk opengetrokken.

Dat er nooit eerder een grote studioproductie is gewijd aan dit onderwerp is sneu. Eerst was daar blijkbaar het succes van kleinere films als Moonlight en Call me by your name voor nodig. Met de lichtere toon van zijn film dicht Berlanti dit Hollywood-gat nu met zevenmijlsstappen. Simon is, zoals hij zelf al zegt in zijn eerste zin, namelijk heel normaal. Deze uitstekend gemaakte film vol snuggere pubers, markante docenten en lekkere muziek, doet denken aan geliefde high school-films uit de jaren 80 als Pretty in Pink, The breakfast club en Ferris Bueller’s day off. Jawel, Love, Simon zou zomaar kunnen uitgroeien tot een klassieker voor jongere generaties.