Nieuws/Vrij

Sturen

De Woude verstopte parel van de Randstad

Onderweg naar Oost- en West-Graftdijk wordt onze sloep geflankeerd door metershoog riet.

Onderweg naar Oost- en West-Graftdijk wordt onze sloep geflankeerd door metershoog riet.

Epco Ongering

In ’Sturen’ aandacht voor de mooiste auto-, vaar- en fietsroutes. Dit keer varen we over het Alkmaardermeer naar De Woude.

Onderweg naar Oost- en West-Graftdijk wordt onze sloep geflankeerd door metershoog riet.

Onderweg naar Oost- en West-Graftdijk wordt onze sloep geflankeerd door metershoog riet.

Epco Ongering

’Heb je weleens van De Woude gehoord?, vroeg een collega. Dat is zo uniek, daar moet je eens naartoe varen.” Het is een vrij onbekend dorpje in het midden van de driehoek Alkmaar-Haarlem-Amsterdam pal achter het Alkmaardermeer.

Op een stormachtige zomerdag vertrekken we met een sloep vanaf de haven in Akersloot. Direct na de havenuitgang klotsen de golven tegen de boot. Het is hier onstuimig, dus zoeken we de luwte op. We varen het meer op tot de Kalverstraat, een korte passage tussen twee eilanden. Achter ons nadert een groot schip. De beroepsvaart gaat vanuit de Zaan over het Alkmaardermeer, de verbinding met Alkmaar en de kop van Noord-Holland. Het meer is verder leeg.

"De Woude groen, weids en er heerst een serene rust"

Vanaf het Alkmaardermeer varen we de Stierop in en gaan linksaf naar Westknollendam. Een visser in een trapkano haalt net een voorntje binnen. Als moderne wereldburger maakt hij eerst met zijn telefoon een foto, voordat hij het arme beest teruggooit. We varen verder over de 3,7 km lange vaart naar Spijkerboor en gaan dan bakboord uit naar Oost- en West-Graftdijk. Het riet staat hoog, we kunnen vanuit onze sloep nauwelijks de polder in kijken. Met de donkere lucht geeft dit het gevoel alsof je door een lange groene tunnel vaart.

Oost-Graftdijk is een aaneenschakeling van mooie groen geschilderde dijkhuisjes met witte windveren aan het dak. Op de dijk staan verroeste bootjes en een prachtige ’kattenrug’ Volvo te koop. Ook West-Graftdijk is aantrekkelijk met een kerkje en een klein haventje. Je kunt hier afslaan richting de Eilandspolder. Je komt dan in de Schermer, een beschermd werelderfgoed vanwege het unieke landschap dat door eeuwenoud watermanagement op het water is veroverd.

We gaan onder de hoge Kogerpolderbrug door en slaan linksaf, richting het Alkmaardermeer. Aan de Woudhaven liggen tientallen oude stalen kruisers afgemeerd. In de luwte zitten Bert en Hans in het gras. De twee mannen trekken samen met een hondje, maar ieder in hun eigen bootje door Noord-Holland. Een half jaar geleden werden ze binnen twee maanden allebei weduwnaar. Nu varen ze samen, lezen een boek, drinken een borreltje en halen oude herinneringen op. „Het zal wel slijten, maar het doet echt pijn.”

Epco Ongering

Aan onze rechterkant ligt De Woude, na Texel is dit het een na grootste eiland van Noord-Holland, ruim 250 hectare. Alleen het oostelijke gedeelte is bewoond. Het leven op het eilandje is niet helemaal zonder uitdagingen. Je kunt de Woude alleen met de boot of met het pontje bereiken. Er zijn twee aantrekkelijke restaurants, de Woude en ’t Kombof. Als daar ’s avonds een feestje is, worden de gasten met eigen boten naar de vaste wal gebracht, want het pontje vaart doordeweeks niet meer na 23.00 uur. Volgens de uitbater van restaurant De Woude is er de laatste jaren wel veel veranderd. „Er zijn mooie huizen gekomen, dat wel, maar met dikke hekken er omheen.”

In het voorjaar komen veel toeristen naar de weidevogels kijken. Er zijn ook een paar bed & breakfasts met Pipowagens waar de gasten die met de auto of per sloep zijn gekomen in kunnen overnachten.

Christina runt Bed & Breakfast ’Op het eilandje’ en weet precies waarom de mensen hier komen. „Het gaat om de rust en het vakantiegevoel zodra je op het pontje stapt. Het is hier groen en wijds, maar tegelijk ook dicht bij Alkmaar, Haarlem en Amsterdam. Alleen voor het gemeentehuis moet je naar Castricum. We hebben een hechte gemeenschap. Ik wil hier nooit meer weg.”

Na een korte wandeling over het eiland stappen we weer aan boord. We varen richting het Alkmaardermeer en slaan dan weer af naar het westen, naar Akersloot. Het meer is nog steeds leeg. Maar wat ben ik blij dat ik De Woude heb ontdekt, een diep verstopte parel in de oester van de Randstad.

Bekijk meer van