Nieuws/Vrij

TOEN

Wat is er nu weer miss?

Deelneemsters aan de Miss Holland-verkiezing 1960 paraderen in badpak voor de jury op het podium in Hillegom.

Deelneemsters aan de Miss Holland-verkiezing 1960 paraderen in badpak voor de jury op het podium in Hillegom.

foto Hollandse Hoogte

Alles was heus niet beter in de jaren 60, 70 en 80, maar misschien wel veel leuker! In deze rubriek halen we bijzondere herinneringen op. Vandaag: toen ook al gedoe over de bikinironde.

Deelneemsters aan de Miss Holland-verkiezing 1960 paraderen in badpak voor de jury op het podium in Hillegom.

Deelneemsters aan de Miss Holland-verkiezing 1960 paraderen in badpak voor de jury op het podium in Hillegom.

foto Hollandse Hoogte

Schandalen, gedoe en ruzies bij miss-verkiezingen. Zoals ik al weleens eerder op deze pagina schreef: er is niets nieuws onder de zon. Neem nu de recente commotie over de zogenoemde bikinironde.

Afgeschaft door de Miss America-verkiezing, want er wordt voortaan ’niet meer beoordeeld op uiterlijk’. Een besluit dat door de organisatie van de Miss Nederland- verkiezing (9 juli in het Circustheater) vervolgens weer als hypocriet wordt bestempeld.

We gaan even een flink aantal jaren terug, naar 1954. Een verslaggever van deze krant liet weten dat het er tijdens de Miss Holland- verkiezing ’nogal duister’ aan toe was gegaan. Wat bleek? „De meesten der meisjes die graag Miss Holland wilden worden, hadden er bezwaar tegen in badpak voor het publiek te lopen.”

Vervolgens werd besloten dat de verkiezing niet voor het publiek, maar voor een jury werd gehouden. Het winnende meisje zou naar Frankrijk vertrekken maar: „De verloofde van dit meisje had echter bezwaar tegen deze reis.” Jaja, dat waren nog eens tijden. Vervolgens won Conny Harteveld, een „lief blond meisje, wier gelaatstrekken en figuur typisch Nederlands genoemd kunnen worden”.

In de jaren zeventig was er ook al sprake van flinke weerstand. De Dolla Mina’s trokken ten strijde tegen het fenomeen miss-verkiezing oftewel ’de vleeskeuring’. Ze vonden een onverwachte medestander in Telegraaf-icoon Henk van der Meyden. Mijn oud-collega bekende dat het voor een man zeer aanlokkelijk is om zo’n verkiezing te organiseren („meisjes die als prachtige renpaarden langs tafeltjes paraderen”).

Maar dat hij inmiddels geen miss(verkiezing) meer kon zíen: „In de jaren zeventig is de vrouw deze antieke instelling ontgroeid. Ze laat zich niet meer exploiteren door mannetjes die rijk willen worden door miss-verkiezingen. Interessante meisjes voelen er niet meer voor bij de oude heren op schoot te gaan zitten in de hoop een stem te krijgen”, schreef Van der Meyden.

In de jaren daarna werd besloten tot een vreemde mengvorm. Ja, missverkiezingen konden nog wel. Maar het moest voortaan ook gaan om zaken als intelligentie en verbale vaardigheden. De onveranderd bloedmooie deelneemsters werden steevast ondervraagd over hun inzet voor goede doelen.

Miss Holland ging in 1989 Miss Nederland heten en de deelneemsters moesten „met beide benen op de grond staan en maatschappelijk betrokken zijn”. Van oudsher zijn de verkiezingen een oerwoud van elkaar beconcurrerende organisaties zoals Miss World, Miss Universe en Miss Earth.

De bekendste Nederlandse missen zijn Corine Rottschäfer en Angela Visser. Rottschäfer werd in 1959 Miss World en schopte het vervolgens tot directeur van Corine’s Agency, het eerste professionele modellenbureau in de Benelux. Angela Visser was in 1989 de eerste Nederlandse Miss Universe. Tegenwoordig woont ze in de Verenigde Staten en maakt zich sterk voor zwerfhonden. Tóch maatschappelijk betrokken!

Ook een leuk idee voor een onderwerp voor deze rubriek? Mail gerust: toen@telegraaf.nl

Bekijk meer van