Nieuws/Vrij

Ogen open, oren dicht

Filmrecensie: ’Voyage of time: Life’s journey’ ✭✭✭

— Wat: documentaire

— Regie: Terrence Malick

— Commentaar: Cate Blanchett

Prachtige beelden in Malicks zweverige ’Voyage of time’.

Prachtige beelden in Malicks zweverige ’Voyage of time’.

Terrence Malick is een intuïtief filmmaker, wiens invallen soms briljant zijn en soms maar moeilijk te volgen. Zijn Voyage of time: life’s journey toont beide kanten van die medaille, maar helt toch het meest over naar vrij associëren en opgeklopte zweverigheid. In een oogstrelende verpakking, dat dan weer wel.

Prachtige beelden in Malicks zweverige ’Voyage of time’.

Prachtige beelden in Malicks zweverige ’Voyage of time’.

Malick werkte jaren aan deze documentaire, die voortborduurt op een reeks scènes uit zijn eigen film The tree of life, waarin de geboorte van het universum werd verbeeld. Geholpen door hetzelfde team dat de digitale effecten in die bekroonde film uit 2011 verzorgde, verbreedt de cineast nu zijn blik. Met een mengeling van visuele trucages. kleurrijke locatie-opnamen en verbluffende natuurbeelden tracht hij de ’geschiedenis van alles’ te vangen: van de oerknal tot het einde der tijden,

De meditatieve beeldenstorm die dat oplevert, doet soms denken aan filmische kunstwerkjes als Koyaanisqatsi (1992) en Samsara (2011), maar dan alleen met je oren dicht. Het ingesproken commentaar van actrice Cate Blanchett doet namelijk afbreuk aan de visuele pracht. Niet alleen door de semi-poëtische teksten die de regisseur haar in de mond legde, maar ook door de gezwollen manier waarop zij deze laat weerklinken: als de doemprofetie van een elfenprinses.