Nieuws/Vrij

Een vorkje prikken met oude vrienden

Filmrecensie: ’The trip to Spain’ ✭✭✭

— Wat: documentaire

— Regie: Michael Winterbottom

— Met: Rob Brydon, Steve Coogan

’Foodporn’ door vijftigers in ’Trip to Spain’.

’Foodporn’ door vijftigers in ’Trip to Spain’.

Na culinaire uitstapjes in hun spreekwoordelijke achtertuin (The trip, 2010) en het land van La dolce vita (The trip to Italy, 2014), doen Rob Brydan en Steve Coogan nu Spanje aan. Ze slapen in chique hotels en bezoeken exclusieve restaurants, voor ’foodporn’ die je als kijker doet kwijlen. Tussendoor glijdt het landschap aan hen voorbij en zetten zij vooral hun tanden in elkaars ego.

’Foodporn’ door vijftigers in ’Trip to Spain’.

’Foodporn’ door vijftigers in ’Trip to Spain’.

Wie hun vorige avonturen kon waarderen, kan ook nu gerust een vorkje meeprikken met de Engelse acteur/komiek Coogan en zijn eveneens schrijvende en acterende tafelheer uit Wales. Michael Winterbottom regisseerde de zesdelige tv-serie die de basis vormde van deze derde film. Ook dikte hij die eigenhandig in tot deze bioscoopversie.

Coogan en Brydon zijn inmiddels vijftigers, die enigszins desperaat hengelen naar de aandacht van (te) jonge vrouwen en elkaar daarbij graag aftroeven. Ze berijden oude stokpaardjes en imiteren weer grote sterren als Michael Caine, Roger Moore en Mick Jagger. Eenmaal alleen op hun hotelkamer zien we hen worstelen met hun leven en hun carrière, daarbij ogenschijnlijk schaamteloos hun eigen ijdelheid op de hak nemend.

Vooral Coogan zit dit keer in de hoek waar de klappen vallen: zijn getrouwde vriendin laat ’m zitten, zijn agent laat hem vallen, z’n zoon komt niet opdagen als tijdelijke reisgenoot. Brydon, later vader geworden en dus nog volop in de kleine kinderen, lijkt aan het begin van The trip to Spain dolblij dat hectische gezinsleven te ontvluchten. Toch verlangt hij er net zo hard naar terug. Omdat wat vertrouwd is, vaak ook als een warm bad voelt. Net als deze trip eigenlijk.