Vrij/Uitgaan

Vuile oorlog nu nóg smeriger

Filmrecensie: ’Sicario: Day of the Soldado’ ✭✭✭

— Wat: film, misdaad, actie

— Regie: Stefano Sollima

— Met: Josh Brolin, Benicio del Toro, Isabela Moner

Josh Brolin in ’Sicario’.

Josh Brolin in ’Sicario’.

PR

De Mexicaanse misdaadkartels hebben in Sicario: Day of the soldado hun bakens verzet. Want waarom zouden zij zich alleen met de drugshandel bezig houden als mensensmokkel minstens zo lucratief is?

Josh Brolin in ’Sicario’.

Josh Brolin in ’Sicario’.

PR

In het vervolg op het voor drie Oscars genomineerde Sicario (2015) van Denis Villeneuve vraagt dat om een Amerikaans antwoord. Helemaal als blijkt dat er ook zelfmoordterroristen de grens over worden geholpen.

Stefano Solllima nam als regisseur het stokje over van Villeneuve, Emily Blunt laat dit keer verstek gaan. Taylor Sheridan tekende wel weer voor het scenario en ook Josh Brolin keert terug als Matt Graver, een Amerikaanse overheidsdienaar die uitsluitend wordt ingezet voor de écht vuile klusjes. Hij krijgt de opdracht keihard terug te slaan, buiten alle regels om. Waardoor een toch al vuile oorlog nog een stukje smeriger wordt.

Graver stelt voor de kartels tegen elkaar op te zetten door de tienerdochter van een maffiabaas te ontvoeren. Voor die uiterst geheime operatie roept hij de hulp in van huurmoordenaar Alejandro (Benicio Del Toro), die nog meedogenlozer is dan hijzelf. Zo wordt het gekidnapte meisje (Isabela Moner) een te offeren pion in een dodelijk schaakspel.

Terwijl het Amerikaanse plan in het honderd loopt, de lijken zich opstapelen en politici hun handen haastig in onschuld wassen, volgen de mannen in het veld noodgedwongen hun eigen morele kompas. Dat leidt tot spannende verwikkelingen en pijnlijke dilemma’s, in een film die gaandeweg wat minder koersvast wordt.

Intussen zijn het vooral de details die in Day of the soldado onverwacht schokken. Zoals de keurige Amerikaanse moeder die - met de volle maxicosi op de achterbank - klusjes opknapt voor de mensensmokkelaars. Gewoon, omdat ’t zo lekker verdient.

Marco Weijers