Vrij/Uitgaan

Snuffelen aan robots

Recensie: ’More human than human’ ✭✭✭

— Wat: film, documentaire

— Regie: Tommy Pallotta, Femke Wolting

Een robot als evenbeeld van de mens in de documenatire ’More human than human’.

Een robot als evenbeeld van de mens in de documenatire ’More human than human’.

Nadat zij een Oscar-nominatie in de wacht sleepten met hun piraterij-documentaire The last hijack (2014), snuffelen filmmakers Tommy Pallotta en Femke Wolting nu aan robots. Want bieden robot-technologie en kunstmatige intelligentie ons ongekende mogelijkheden? Of moet de mensheid de progressie op dat gebied vrezen als de pest?

Een robot als evenbeeld van de mens in de documenatire ’More human than human’.

Een robot als evenbeeld van de mens in de documenatire ’More human than human’.

De nieuwe documentaire More human than human lijkt vooral Palotta’s feestje te zijn. Hij groeide op met films waarin robots vrijwel altijd werden afgeschilderd als mechanische monsters, uit op de ondergang of overheersing van de menselijke soort. In gesprekken met (ervarings-)deskundigen wordt dat beeld ontkracht. Toch blijven er gevaren kleven aan moderne ontwikkelingen die de mens steeds meer buitenspel zetten, zo lijkt het.

Illustratief is het verhaal van een professor die goed ingevoerd is in kunstmatige intelligentie. Toch liet hij zichzelf maandenlang in de luren leggen door een ’chatbot’ op een datingsite, die hem de indruk wist te geven dat hij converseerde met een leuke Russische dame. Zijn commentaar: „Tja, als zelfs ik daarin trap...”

More human than human is verder een nogal traditionele parade van pratende hoofden geworden, afgewisseld door het verslag van een experiment. Tommy Palotta laat namelijk een interview-robot ontwikkelen. Niet alleen om te zien hoe die machine ’t eraf brengt, maar tevens om te kijken hoe mensen erop reageren. Want dat leert deze docu ons ook: de speelruimte die robots krijgen, bepalen wij voor een heel groot deel zelf.

M.W.