Vrij/Varen

Blog 8 Sailingshalom

Verdwijnen in een vulkaanbubbel

Heidi Schilerpoord (34) zeilt samen met haar man Tom op hun jacht Shalom door het Caraibisch gebied. Speciaal voor de Telegraaf VRIJ schrijft zij een blog over hun avonturen op de boot en op de eilanden die zij bezoeken. Dit keer zeilt het stel van Grenada over een gevaarlijke vulkaan.

Na een maand op Grenada is het tijd om de zeilen te hijsen en de trossen los te gooien. Of eigenlijk, het anker op te halen. We vertrekken bij het ochtendgloren onder het geluid van de scheepshoorn van onze Zweedse buren. ‘Tot snel, we zullen jullie missen’ roepen we naar elkaar. Afscheid nemen en reizen, het is onlosmakelijk met elkaar verbonden, maar maakt het niet leuker. We zeilen in de luwte van Grenada richting het noorden. Navionics stuurt ons met een boog om de vulkaan 'Kick 'm Jenny' heen, die zich 180 meter onder de waterspiegel bevindt. Er is een paar weken geleden nog code oranje voor deze vulkaan afgegeven, die blijkbaar een gevaar voor de scheepsvaart kan vormen.

Code Oranje

Het klinkt als een verhaal dat ik zelf heb verzonnen, maar het is echt waar: boten kunnen hier verdwijnen door gasbubbels die vanuit de vulkaan omhoog komen (door de afwezigheid van drijfvermogen). Normaal gesproken mag je er al niet overheen varen, maar met code oranje moet je nog wat meer afstand houden. Dat levert gelijk een discussie aan boord op. Tom ruikt avontuur en wil liever wat dichterbij langs zeilen. Ik zie het gevaar. Zit je lekker te genieten van een zeiltochtje, verdwijn je in een bubbel in een vulkaan. Dat zou een heel apart einde zijn. We houden ons dus maar netjes aan de regels.

Kwetsbaarheid

In de verte vervagen de contouren van Grenada, we zijn weer op open zee. Dat geeft Tom een gevoel van vrijheid terwijl ik word overweldigd door een gevoel van kwetsbaarheid. Op open zee voel ik me overgeleverd aan de elementen van de natuur. De ‘wat-als-vragen’ hebben een prominente plaats in mijn gedachten. Ik hoor de mensen denken: ‘dat zeezeilen moet best zwaar zijn voor haar’, en dat klopt. Dat is het ook, maar gelukkig staat het Caribisch gebied bekend om haar ‘dagtochten’. Dus varen we een dag en besluiten precies voor zonsondergang ons anker uit te gooien bij Frigate Island – onderdeel van Union.

Buitenbioscoop

We liggen in een prachtig baaitje, misschien wel de mooiste die ik ooit heb gezien (ik ben benieuwd hoe vaak ik dat nog ga zeggen). Het water is helderblauw, we zien schilpadden en het is er heerlijk rustig. We snorkelen rond de boot, varen in ons bijbootje naar een strandje, lopen rondjes en bezoeken een klein dorpje waar niets te doen is. 's Avonds toveren we ons voordek om tot een buitenbioscoop, waar we genieten van een film, een prachtige sterrenhemel en een heerlijk koel briesje.

's Nachts doe ik geen oog dicht omdat ik denk dat ik de wacht moet houden. Elk uur ga ik naar buiten om te kijken of alles nog onder controle is. De volgende dag kan ik er om lachen en besef ik weer dat het geen probleem is als ik een nachtje slecht slaap. Ik hoef immers niet te werken…

Liefs, Heidi

Meer verhalen van Tom en Heidi vind je HIER