Nieuws/Vrij

VRIJ op het water Zomertoer 2018

VRIJ terug naar school

Je hele leven blijven leren bij zeilschool Pean.

Je hele leven blijven leren bij zeilschool Pean.

Elke zomer gaan VRIJ-redacteuren het water op. Op zoek naar bijzondere vaarplekken en om bijzondere mensen te ontmoeten. Deze week gaat Epco Ongering terug naar school. De zeilschool, natuurlijk.

Je hele leven blijven leren bij zeilschool Pean.

Je hele leven blijven leren bij zeilschool Pean.

Een lange slingerweg over het Friese platteland leidt naar zeilschool Pean. Het doet denken aan mijn eerste keer naar zeilkamp, lang geleden. Een beetje angstig voor het onbekende nam ik na een lange autorit afscheid van mijn ouders. Daarna kan ik me alleen maar de gezelligheid, de natte pakken en de kalverliefdes herinneren.

Zeilschool Pean bestaat dit jaar 50 jaar. Ambitieuze cursisten mogen met een houten wedstrijd-Valk varen. Echt iets voor mij. ’Je kunt je hele leven blijven leren’ is het motto van deze Friese zeilschool. De boerderij waar kinderen leren zeilen, is in 50 jaar nauwelijks veranderd. Alleen het sanitair, de slaapgelegenheden en de boten zijn gemoderniseerd.

In de Valk voor gevorderden is Rienk de Jonge (29) mijn instructeur. Zodra we over het water scheren, adviseert hij me de joystick van het roer meer voor mijn lichaam te houden. Ik slik, hij heeft gelijk. Het is lang geleden dat ik de joystick van een houten Valk vast had. Rienk is zeilcoördinator, maar is ook praktisch bezig.

Rienk de Jonge: „

Rienk de Jonge: „

„Pean is als het dorp van Asterix. De wereld om ons heen verandert, maar één dorpje biedt dapper weerstand”, aldus Rienk. „Elke dag gaat drie kwartier de wifi aan, daarvoor en daarna varen we en praten we samen. Onze sterkte is de betrokkenheid. Oude cursisten blijven terugkomen en worden coaches. Ze blijven leren, niet alleen over het zeilen of over lesgeven, maar vooral over zichzelf. Er gebeurt hier altijd wat. Laatst had een cursiste haar eigen bootje mee dat in de schuur had gestaan. Op het water begon ze ineens te schreeuwen. Bleken er twee muizen aan boord te zijn. Die hebben we voorzichtig gevangen en naar de kant gebracht. Hilariteit alom.”

Er staat een lekker windje. Op de terugweg zetten we de spinnaker bij. De Valk schiet over het water. Ik geniet. In de eetzaal ruikt het bekend: naar tosti’s. De muziek staat hard en kinderen met zwemvesten druppelen uitgelaten binnen. Eten is belangrijk als je gaat zeilen, want tijdens de lunch wissel je verhalen uit en worden vriendschappen gesmeed.

Ties Janssen

Ties Janssen

Oud-cursist Ties Janssen (20) uit Eindhoven is verantwoordelijk voor de keuken. „Drie keer per dag voor 110 man het eten verzorgen. Fijn dat je een leuke groep mensen om je heen hebt. Gevarieerde mensen op wie je normaal niet op zou afstappen. Hier werk je samen en daardoor verdwijnen je vooroordelen. We houden rekening met allerlei diëten en allergieën. Als een cursist alleen droge pasta of pizza wil eten, kun je daar niet in meegaan. Je hebt bij het zeilen je voedingsstoffen nodig.”

Tessa van Tilburg: „Niets is te gek.”

Tessa van Tilburg: „Niets is te gek.”

Na de lunch gaat iedereen weer het water op. Cursisten in Pico’s krijgen begeleiding van jonge, gedreven instructeurs. De goedlachse studente Tessa van Tilburg (20) is al zeilinstructeur en doet de opleiding tot coach om eerstejaars instructeurs te mogen begeleiden. „Als 8-jarig meisje kwam ik hier al en ben blijven plakken. We maken veel vaaruren en niets is te gek. Ooit heb ik een waterkaart van de omgeving gemaakt en elke steiger de naam van een continent of een land gegeven. Daarna ben ik met mijn groep in een week ’de wereld rondgezeild’. De kinderen leefden zich enorm in. We waren op een steiger, het waaide hard. Een jongetje ging het ’achterland’ ontdekken en riep verschrikt dat hij olifantensporen had gevonden.”

Even verderop haalt Emma Gunsing (17) uit Ede een bootje vol water op. Ze waren vergeten om het stopje erin te doen. Emma, eerstejaars instructeur, regelt alles met een lach. „Het belangrijkste wat ik heb geleerd, is dat iedere cursist iets leuks in zich heeft. Je er makkelijk vanaf willen maken, zoals op school, kennen we niet. Samen werken, samen opruimen. Gemiddeld draaien instructeurs 2 tot 4 weken per zomer mee. Nooit meer dan twee weken achter elkaar, dat is te slopend. Je bent van half acht ’s ochtends tot half twaalf ’s avonds bezig.”

Ik zeil verder over de Wijde Ee. Blij dat mijn fijne zeilschoolervaringen nog altijd bestaan. Gelukkig blijft Pean zich dapper verzetten tegen de veranderende buitenwereld.