Vrij/Uitgaan

Musical als vrolijk gekleurde lappendeken

Filmrecensie: ’Mamma Mia! Here we go again’ ✭✭✭✩

— Wat: film, musical, romantiek

— Regie: Ol Parker

— Met: Lily James, Amanda Seyfried, Pierce Brosnan

’Mamma Mia! Here we go again’.

’Mamma Mia! Here we go again’.

Foto PR

Met de ‘greatest hits’ van ABBA en een aantal sterren als grootste publiekstrekkers, wist de filmmusical Mamma Mia! in de zomer van 2008 wereldwijd meer dan 600 miljoen dollar binnen te harken. Een vervolg kon niet uitblijven. Dus: Here we go again.

’Mamma Mia! Here we go again’.

’Mamma Mia! Here we go again’.

Foto PR

Het concept is hetzelfde gebleven, al zijn de hits dit keer net iets minder groot. Schrijver-regisseur Ol Parker neemt ons opnieuw mee naar het idyllische Griekse eiland uit de eerste film. Het recente overlijden van Donna (Meryl Streep) werpt echter een schaduw over dit zonovergoten paradijs. Haar droom – de villa waar zij woonde omtoveren tot hotel – is door dochter Sophie (Amanda Seyfried) alsnog waargemaakt. Wat vraagt om een feestje.

Tijdens de voorbereidingen voor die feestelijke opening duikt Mamma Mia! Here we go again met tussenpozen in het verleden, dat voor een deel parallel blijkt te lopen met het heden. Met haar aanstekelijke lach en haar uitstekende zangstem steelt actrice Lily James (Cinderella, Baby Driver) daarbij de show als de jonge Donna. De jeugdige versies van Sophies potentiële vaders Sam (Pierce Brosnan), Bill (Stellan Skarsgård) en Harry (Colin Firth) komen er nauwelijks meer aan te pas.

Het verhaal is mierzoet, de vormgeving kitscherig. Toch kan dat de pret niet drukken, op voorwaarde dat je houdt van ABBA, van opgeklopte romantiek én van musicals. Ol Parkers stikt de afzonderlijke liedjes en de wervelende massa-choreografieën met flinterdunne draadjes aaneen tot een vrolijkgekleurde lappendeken. Waarbij Cher als zingende glamour-oma nog wat gaten komt stoppen en ook Meryl Streeps personage uiteindelijk postuum haar neus laat zien. Al is het maar voor even.