Nieuws/Vrij

Zo herken je een leugenaar

IGOR STEVANOVIC / SCIENCE PHOTO LIBRARY

Als we liegen gebeurt er veel in ons lijf en brein. Zó veel, dat je vaak goed aan iemand kunt zien of hij/zij wel of niet de waarheid spreekt. Vijf manieren om de liegebeest te ontmaskeren.

IGOR STEVANOVIC / SCIENCE PHOTO LIBRARY

1. De lange pauze: iemand die de waarheid verdraait moet vaak lang nadenken over het te geven antwoord. Dit leidt tot een (lange) stilte voordat het antwoord wordt gegeven. Vaak vraagt de persoon ook nog: ’Waarom vraag je dat?’ om tijd te rekken.

2. Wegkijken: door het schuldgevoel of de schaamte die de leugenaar kan ervaren, vermijdt hij/zij oogcontact.

3. Verandering in ademhaling: een droge mond, zweetaanvallen, een versnelde hartslag, kortere oppervlakkerigere ademhalingen die vaak ook goed hoorbaar zijn. Het zijn allemaal tekenenen dat de ander het moeilijk heeft.

4. Overcompenseren: iemand die liegt is vaak geneigd veel en met wilde handgebaren te praten om zo overtuigend mogelijk over te komen.

5. Ongemakkelijke bewegingen: de stress en het ongemak die kunnen worden ervaren zorgen ervoor dat de leugenaar zichzelf onbewust rustig wil houden met troostende aanrakingen: spelen met het haar, friemelen aan (trouw)ringen of het gezicht.

Slecht in liegen? Probeer het in een andere taal

Laten we vooropstellen dat we niemand willen aanmoedigen om de boel bij elkaar te liegen. Maar een leugentje om bestwil op zijn tijd moet kunnen. Ben je slecht in liegen? Probeer het eens in een andere taal.

We zijn namelijk beter in staat om de waarheid te verdraaien als we niet in onze moedertaal communiceren omdat we dan veel minder emotioneel verbonden zijn met de woorden die we uitspreken. Dat concluderen onderzoekers aan de Universiteit van Würzberg in Duitsland.

De wetenschappers lieten 135 Duitsers in zowel het Engels als Duits een leugen en de waarheid vertellen. Wat bleek: het liegen kostte de proefpersonen in beide talen net zo veel energie, maar het psychologische effect bleek kleiner na het veinzen van de waarheid in de tweede taal.

De onderzoeksresultaten suggereren volgens de wetenschappers dat mensen minder geneigd zijn te jokken als ze in hun eigen taal praten vanwege het gebrek aan emotionele betrokkenheid. Gevoelens van schuld en schaamte zijn immers minder sterk aanwezig.