Vrij/Uitgaan

Kind is kwijt

Filmrecensie: ’Christopher Robin’ ✭✭✭

— Wat: familiefilm, avontuur, fantasie

— Regie: Marc Forster

— Met: Ewan McGregor, Bronte Carmichael, Hayley Atwell

In een parkje in Londen wordt Janneman Robinson (Ewan McGregor) plotseling geconfronteerd met zijn oude berenvriend Winnie de Poeh.

In een parkje in Londen wordt Janneman Robinson (Ewan McGregor) plotseling geconfronteerd met zijn oude berenvriend Winnie de Poeh.

Waar is Janneman Robinson gebleven? Dat jongetje met z’n rijke fantasie, die met zijn knuffels Winnie de Poeh, Teigetje, Iejoor en al die anderen grootse avonturen beleefde? Als efficiency-manager bij een kofferfabrikant is het ventje van weleer al zijn speelsheid kwijt geraakt. Gewerkt moet er worden! Want van niets doen komt niets. Toch?

In een parkje in Londen wordt Janneman Robinson (Ewan McGregor) plotseling geconfronteerd met zijn oude berenvriend Winnie de Poeh.

In een parkje in Londen wordt Janneman Robinson (Ewan McGregor) plotseling geconfronteerd met zijn oude berenvriend Winnie de Poeh.

Zijn berenvriend van vroeger denkt daar heel anders over. In de film Christopher Robin - bij ons ook in een Nederlandstalige versie uitgebracht onder de titel Janneman Robinson & Poeh - zoekt Winnie de Poeh zijn oude speelkameraadje op in Londen. Daar werkt de volwassen Janneman (Ewan McGregor) in het weekend door, terwijl zijn vrouw Evelyn (Hayley Atwell) en zijn dochterje Madeline (Bronte Carmichael) naar het platteland zijn afgereisd voor wat ontspanning. Noodgedwongen zonder hem.

Anders dan bij de twee recente live-action-avonturen rond Winnie de Poeh, ligt de focus in deze film bij Christopher Robin/Janneman Robinson. Dat haalt de vaart er wat uit. Zeker zolang alles draait om zijn volwassen problemen. Pas als hij weer samen met zijn oude beer in het Honderd Bunderbos belandt, komt er meer lucht. Zeker als ook als de kleine Madeline en de andere geesteskinderen van A.A. Milne een grotere rol krijgen in dit familie-avontuur.

Regisseur Marc Forster (Finding Neverland, World War Z) lijkt zich met deze film over het verliezen én hervinden van je innerlijke kind met name tot ouderen te richten. Dat gebeurt met een melancholie die de speelse vreugde aanzienlijk tempert. Al zal het jongere publiek uiteindelijk toch ook in de ban raken van de pratende knuffels die hij opvoert.