Vrij/Uitgaan

Lachen om ruimtewezentjes

Filmrecensie: ’Louis en de aliens’ ✭✭✭

— Wat: animatiefilm

— Regie: Christoph Lauenstein

— Stemmencast: Sonny van Utteren, Simon Zwiers, Dieter Spileers

De intergalactische vriendschap tussen Louis en de ruimtewezens is niet echt hartverwarmend.

De intergalactische vriendschap tussen Louis en de ruimtewezens is niet echt hartverwarmend.

Elf jaar is hij geworden, maar een feestelijke dag lijkt er voor Louis niet in te zitten. Z’n verslonsde vader is zo druk met zoeken naar buitenaards leven dat de knul zijn eigen taart moet bakken en die vervolgens ook nog eens in de mond van een gulzige pestkop ziet verdwijnen. De verdwaalde buitenaardse toeristen die in z’n achtertuin landen, komen als een geschenk uit de hemel.

De intergalactische vriendschap tussen Louis en de ruimtewezens is niet echt hartverwarmend.

De intergalactische vriendschap tussen Louis en de ruimtewezens is niet echt hartverwarmend.

Want de verwaarloosde Louis kan de hulp van de maffe wezentjes goed gebruiken, vooral om uit handen te blijven van een jeugdzorg-feeks. Handig daarbij is dat de olijke ruimtebewoners zich in alles en iedereen kunnen transformeren, hoewel ze nog moeite blijken te hebben om overtuigend een mens te spelen. Dat de Duitse regisseur Christoph Lauenstein die leuke grap net te veel uitmelkt, is voor lief te nemen.

Jammer is het alleen wel dat Louis’ afwezige moeder een los eindje blijft en de nieuwe intergalactische vriendschap geen tel ontroert of verwarmt. Louis en de aliens moet het grotendeels hebben van de lol met stuntelende poppetjes. Voor kinderen zal dat geen bezwaar zijn.

Fabian Melchers