Nieuws/Vrij

Felix met smaak

Harinkje?

Hollandse Hoogte

Een Hollandse viswinkel in de Javastraat in Amsterdam. Aan de overkant een meer mediterrane viswinkel. Het verschil? Grote bakken verse vis buiten, drijvend in het vocht waar handen in graaien en plastic tasjes waarin de vis wordt gestopt tegenover een toonbank met stukjes visfilet. Naambordjes erbij en alles op een dikke laag ijs. Brandschoon.

Hollandse Hoogte

In de Hollandse winkel stond een man van Turkse komaf, wat ik tenminste aan zijn heel lichte accent dacht te kunnen horen maar, meer nog, kon zien. Alsof ik keek naar Mehmet Pamuk, de geniale creatie van Kees van Kooten. Perfect Nederlands, zo perfect dat het wel een buitenlander moest zijn. Een snor in de pommade en een dun wandelstokje in de hand.

De man gaf af op de viswinkel aan de overkant. Hij vond vissen die niet zijn schoongemaakt, maar niks. Vissen waar de schubben nog aanzitten, mensen die ze betasten.

Toen wilde hij graag een harinkje. Van het mes! En in stukjes. Want hij vond het maar niets, die Rotterdammers en Hagenezen die vis aan de staart eten. „Bah, viespeuken.”

Na het eten waste hij zijn handen en wandelde naar buiten. „Hij is gek”, zei de haringboer zoals alleen Amsterdammers dat vertederd kunnen zeggen.

P.S. Doe mee aan de haringreceptwedstrijd! Zie telegraaf.nl/vrij.

f.wilbrink@telegraaf.nl

Bekijk meer van