Vrij/Uitgaan

Schophondje bijt terug

Filmrecensie: ‘Dogman’ ✭✭✭✭✩

— Wat: drama, misdaad

— Regie: Matteo Garrone

— Met: Marcello Fonte, Edoardo Pesce, Nunzia Schiano

Liefdevolle aandacht voor honden in ’Dogman’, dat ontaardt in een menselijke misdaadvertelling.

Liefdevolle aandacht voor honden in ’Dogman’, dat ontaardt in een menselijke misdaadvertelling.

Marcello heeft een droeve hondenblik. Geen wonder: de vriendelijke uitbater van een trimsalon voor viervoeters is zelf het schophondje van Simoncino , een coke-snuivende kruimelcrimineel wiens spierballen even groot zijn als z’n lontje kort.

Liefdevolle aandacht voor honden in ’Dogman’, dat ontaardt in een menselijke misdaadvertelling.

Liefdevolle aandacht voor honden in ’Dogman’, dat ontaardt in een menselijke misdaadvertelling.

Na dromerige uitstapjes in Reality (2012) en Tales of tales (2015), schroeft Gomorrah-regisseur Matteo Garrone het realisme in zijn nieuwe film weer wat op en keert hij terug op het pad van de misdaad. De grootste troef van de Italiaanse cineast is daarbij acteur Marcello Fonte, die de titelrol in het tragikomische drama Dogman voor zijn rekening neemt.

Fonte’s personage verzorgt met liefdevolle aandacht de honden die hem zijn toevertrouwd. Ook is hij dol op zijn dochtertje, die hij als gescheiden vader graag meeneemt op duiktrips: dure ’quality time’ die hij kan betalen door op kleine schaal in cocaïne te dealen.

Simoncino is zijn grootste klant, maar door diens doorgesnoven agressie raakt Marcello steeds verder in de problemen. Tot het zelfs de zachtaardige hondenfluisteraar allemaal teveel wordt. We grinniken om zijn (on-)handige fratsen en voelen met hem mee wanneer hij steeds meer klem komt te zitten.

Uiteindelijk laat hij toch zijn tanden zien en bijt door. In die reactie schuilt de triomf van de underdog. Toch is tegelijk ook de tragiek van de verloren onschuld voelbaar. Hoe betrekkelijk die onschuld ook is in deze boeiende, sfeervolle en vooral menselijke misdaadvertelling.