2711563
Vrij

Spijt

’Wie was er nou eigenlijk de boosdoener?’

In onze rubriek SPIJT vertellen lezers over hun ervaringen. Deze week: “Mijn broer ging alsmaar vreemd en mijn schoonzus pikte dat niet meer. Maar toen ik na hun scheiding van tafel en bed iets met haar kreeg, was ik opeens de boosdoener.”

„Na jaren van gescharrel nam mijn broer Tim zijn eerste echte vriendin mee: Anneloes. Mij boeide zijn liefdesleven niet zo, maar mijn ouders verwachten dat al hun kinderen trouwen en voor kleinkinderen zorgen.

Anneloes was een hit. Tim was duidelijk dol op haar, mijn ouders noemden haar een ’net meisje’ en mijn vrouw en ik konden het prima met haar vinden. Anneloes is een zachtaardige vrouw die goed bij mijn uitbundige broer paste.

Ze trouwden weliswaar niet, maar kochten samen een huis. Anneloes raakte in verwachting. Aangezien wij een kleuter hadden, kwam zij regelmatig bij ons langs voor adviezen.

Anneloes was hoogzwanger toen mijn broer in het café aan me bekende dat hij recent bijna was vreemdgegaan. Een zakenreis, te veel drank, een collega die hem al een tijdje in het vizier had... Maar hij had het niet doorgezet. Dat zou te veel gedoe op het werk hebben opgeleverd.

Ik zuchtte eens diep en vroeg hem of een avontuurtje het waard was om zijn relatie op het spel te zetten. Tim begreep het probleem niet. Anneloes hoefde toch nergens van te weten? Het was dit keer toch niet op een slippertje uitgelopen? Dit keer. Hij besefte niet dat hij zich versprak; hij had haar al eerder bedrogen.

Daar ging ik maar niet op in. Wel zei ik tegen Tim dat hij eens moest nagaan wat hij nou echt belangrijk vond in het leven. Maar zijn ogen dwaalden alweer af naar het barmeisje. Zijn gescharrel was nog lang niet voorbij. Dat vond ik sneu voor Anneloes.

In de jaren daarna breidden Tim en Anneloes hun gezin verder uit. Op het oog leken ze happy, maar ik wist dat het broeide onder de oppervlakte.

We gingen wel eens met onze gezinnen samen op vakantie. Op Mallorca betrapte Anneloes haar man met een hotelgaste. Later bonjourde zij hem het huis uit. Tim woonde op zichzelf, maar volgde samen met zijn vrouw huwelijkstherapie en het was de bedoeling dat ze zich zouden verzoenen, vertelde hij.

Anneloes kwam vaak bij ons over de vloer. Mijn vrouw en ik stonden op punt van scheiden. Nee, geen van beiden was vreemdgegaan. De koek was op.

Anneloes kwam nog steeds langs om bij me uit te huilen. Ik had medelijden met haar, maar vond haar ook aantrekkelijk. Toen pas besefte ik dat dat gevoel altijd bij me had gesluimerd. We kregen een heimelijke relatie en dat was het domste wat ik ooit had kunnen doen.

Tim kwam erachter en was woedend. Plotseling was ik de ploert. Zijn avontuurtjes verbleekten bij dit verraad van zijn bloedeigen broer, zei hij dramatisch. Hij en Anneloes zouden immers weer bij elkaar komen? Maar zij had schoon genoeg van zijn escapades.

Ik wilde mijn ouders niet bij deze rel betrekken, maar daar dacht Tim heel anders over. Om zijn straatje schoon te vegen, klaagde hij bij hen over mij en Anneloes. Ja, hij was zelf één keer vreemdgegaan... Wisten mijn ouders veel. Zij legden de schuld bij mij. Er viel niet tegenin te praten.

Daar was ik heel teleurgesteld over, maar het blijven je ouders. Ik dacht er geen moment over om het contact te verbreken. Maar Tim wil ik niet meer zien.

Wat ook spijtig is, is dat mijn prille verhouding met Anneloes het niet overleefde. „Te veel drama”, zei zij. Ze heeft een nieuwe liefde gevonden.”

In deze rubriek vertellen lezers waarvan ze spijt hebben. Wilt u ook (anoniem) kwijt wat u anders zou hebben gedaan? Mail uw verhaal, 575 woorden, naar vrij@telegraaf.nl.