2788562
Vrij

Toen

Lezers blikken terug op: Flipje van de Betuwe

Alles was heus niet beter in de jaren 60, 70 en 80, maar misschien wel veel leuker! In deze rubriek halen we bijzondere herinneringen op. Vandaag: Flipje van de Betuwe, oftewel ’het fruitbaasje van Tiel’.

Dick de Korte was gek op Flipje. „De jampotten van Maatschappij de Betuwe waren afgesloten met een kartonnen deksel: een ring met daarin een kartonnen schijf. Op die schijf stond een plaatje van Flipje, het fruitbaasje van Tiel. Als de pot leeg was (soms zelfs eerder, tot ergernis van mijn moeder) drukte ik de schijf uit de ring en knipte Flipje uit. Als je een aantal van die Flipjes naar Tiel opstuurde, ontving je een plaatjesboek.”

Ook verschenen er verhalen in de vorm van een papieren filmstrook van Flipje en zijn vriendjes. Zo’n strook bevatte vijf of tien plaatjes met tekst op rijm. „De strook kon je bewaren door hem zigzag op te vouwen, of ’m op te rollen en dan in een papieren bioscoopje af te draaien. Of hem ’in te rijgen’ in een speciaal album van maar liefst een halve meter breed. Dat album koester ik nog steeds”, schrijft Dick.

De Flipje-boekjes vonden gretig aftrek.

De Flipje-boekjes vonden gretig aftrek.

De familie De Korte at zich door Dicks voorliefde een ongeluk aan jam en dat was natuurlijk precies de bedoeling van De Betuwe, die in die jaren een publiekstrekker wilde naar voorbeeld van de Verkade-albums. De plaatjes werden vanaf 1936 getekend door E.M. ten Harmsen van der Beek, de teksten werden geschreven door zijn echtgenote Freddie Langeler. Hun dochter, de later bekende dichteres Fritzi Harmsen van Beek, hielp als kind haar ouders met het inkleuren.

Ed Veen weet nog hoe de Flipje-films overgingen in boekjes: „Tussen 1968 en 1974 kregen wij drie kinderen. Mijn vrouw en ik moesten flink dooreten om ieder kind een complete serie boeken te kunnen geven. Maar het lukte ons! Flipje: heerlijk onschuldige verhaaltjes over de ondeugden van Jasper Aap en zijn kornuiten. Alle verhalen eindigen steevast met een wijze les en, tussen de regels door, de aanbeveling van een van de De Betuwe-producten.”

Lezer Jan Duin was wel heel uitgekookt. „In die tijd zat er nog tien cent statiegeld op een jampotje zodat ze werden ingeleverd. Ik was een jaar of tien en mocht in de winkel het glas sorteren. Zodoende kwam ik heel wat potjes tegen waar de punten nog opzaten.”

Ilvy van Poolen wijst op het Flipje & Streekmuseum in Tiel, erg leuk om te bezoeken. Marcel Diedorf werd als kind in een Flipje-bollenpak aangekleed om de jam te promoten in Tiel (zijn vader werkte bij het bedrijf, vandaar). Volgens Danielle Muyzert is Flipje tijdloos: „Mijn dochter was er dol op en heeft de boeken meegenomen toen ze het huis uitging.”

Volgende week: supermarkt De Gruyter. Ook een idee voor onze nostalgische rubriek TOEN? Stuur uw herinneringen naar toen@telegraaf.nl