Vrij/Uitgaan

Metallica doet waar Metallica goed in is

Metalhoogmis in Ziggo Dome

Door Bart Wijlaars

Metallica-zanger/gitarist James Hetfield.

Metallica-zanger/gitarist James Hetfield.

ANP

Metal-fans konden maandagavond hun hart ophalen. Metallica, in ons land vanwege haar Worldwired-wereldtour, ging in Ziggo Dome ouderwets tekeer. In elk geval voor wie z’n ogen dichthield.

Metallica-zanger/gitarist James Hetfield.

Metallica-zanger/gitarist James Hetfield.

ANP

Het concert kende nog wel een frustrerende aanloop voor veel bezoekers van het eerste van twee concerten in de Amsterdamse poparena deze week. Metallica had organisator Mojo Concerts opgedragen alleen kaarten op naam te verkopen en die ook nog allemaal te controleren aan de deur. Het leidde tot een file van monsterformaat voor de ingang. Pas een half uur voor aanvang kwam er schot in, mogelijk doordat Ziggo Dome de aangekondigde paspoortcontrole daarna achterwege liet. Ons werd althans nergens om gevraagd.

In het midden

Metallica bleek de zaal daarna behoorlijk verbouwd te hebben. Het reguliere podium was aan hun licht- en geluidsmensen gelaten, zelf namen ze plaats in het midden van de zaal, op een eigen bühne. Zonder omlijsting, maar wel onder een deken van bewegende videoblokken, waar dan weer livebeelden, dan weer archiefmateriaal en dan weer originele graphics vertoond werden. Van in mistige glazige dozen dansende dames, om maar een voorbeeld te noemen. Zo werd meer dan genoeg decor gecreëerd. Zanger/gitarist James Hetfield, gitarist Kirk Hammett en bassist Robert Truijillo wisselden daarbij voortdurend van kant, zodat iedereen in de zaal om beurten bediend werd. Drummer Lars Ulrich was logischerwijs minder mobiel.

Hoogste versnelling

Wat volgde was een concert wat zich voor 70 procent in de allerhoogste metalversnelling afspeelde. Briljant, hard en geslepen dus, vol agressie en de bekende grootspraak van Hetfield, die het nog altijd liefst vanuit achterin zijn strot over louter leven en dood heeft. Tien nummers achter elkaar deed dat behoorlijk eendemensionaal aan, maar zo is deze band nu eenmaal op z’n best. Dat zag je wel toen ze met z’n vieren een drumintermezzo inbouwden in het nummer Now that we’re dead, wat vooral overkwam als misplaatste moeilijkdoenerij.

Minder kwaadaardig

Een muggenzifter zou ook nog kunnen opwerpen dat hoe opvliegend en driftig deze band na 36 jaar en talloze hobbels, bobbels en praatsessies ook nog klinkt, het is inmiddels nauwelijks meer af te zien aan deze vijftigers. De koppies staan toch iets minder kwaadaardig dan voorheen, de volle overtuiging in de algehele lichaamstaal is stilaan aan het verdwijnen. Aan de andere kant: mag het bij een band die al 36 jaar op het moordende, afbrandende tempo leefde en speelde als deze?

’Metal is religion’

’Metal is religion’, lazen we op het zwarte t-shirt van een fan voor ons. In dat geval behoort Metallica nog altijd tot de pauselijke kring, weten we weer. En of er dan wat aan te merken was op hun optreden van maandag of niet, voor de échte fan is hun lijfelijke en muzikale aanwezigheid ook al genoeg. Niets maakt nog iets uit, als die speakers eenmaal beginnen te roken. Morgen geeft Metallica nóg een concert in Ziggo Dome.