Nieuws/Vrij

Onder de gordel

Filmrecensie: Grimsby

Komiek Sacha Baron Cohen voegt in Grimsby een nieuw typetje toe aan zijn lange lijst van alter ego’s. Na zijn filmoptredens als rapper Ali G, de Kazachstaanse journalist Borat, mode-nazi Brüno en het militaristisch staatshoofd Generaal Aladeen, creëerde hij nu een voetbalhooligan met een bierbuik en een hart van goud.

Nobby is de naam: een echte familieman uit een verarmd voorstadje ten noorden van Londen. Hij heeft een vrouw (Rebel Wilson) en een hok vol kinderen, maar mist nog altijd zijn broer Sebastian (Mark Strong), die hij 28 jaar eerder uit het oog verloor. Flashbacks onthullen in deze film van Louis Leterrier (The transporter, Now you see me) hoe dat kon gebeuren.

 

Veel belangrijker is hun hereniging: nadat een vriend Sebastian heeft gesignaleerd, zoekt Nobby zijn broer op tijdens het werk. Met alle dodelijke gevolgen van dien, omdat de geheim agent van MI-5 daardoor wordt afgeleid van zijn beveiligingstaak. Sebastian schiet zelfs een invalide jongen met aids neer en laadt daarmee de verdenking op zich. Helemaal als het hoofd van de Wereldgezondheidsorganisatie even later door een andere schutter wordt gedood.

 

Wat volgt is een gezamenlijke vlucht van Nobby en Sebastian en een speurtocht naar de echte schurken, met Mark Strong als aangever en Sacha Baron Cohen als degene die diens komische voorzetjes tussen de palen schiet. Erg subtiel gebeurt dat niet, want de makers van Grimsby mikken onder de gordel met een lange reeks van (b)anale grollen met een hoog poep- en spermagehalte. Die worden echter zó ver doorgevoerd, dat ’t van de weeromstuit weer grappig wordt.