Nieuws/Vrij

Filmrecensie: Problemski hotel

De makers van Problemski hotel hadden geen betere timing kunnen hebben. Terwijl de vluchtelingendiscussie in Europa steeds verder oplaait, geeft hun drama een inkijkje in de troosteloze wereld van asielzoekers.

Het gelijknamige boek lag er al langer. Dimitri Verhulst (De helaasheid der dingen) schreef het in 2003, nadat hij zich voor een artikel een paar dagen had laten opsluiten in een AZC. Een uitzichtloze tussenwereld, laat regisseur Manu Riche nu ook naar voren komen in zijn speelfilmdebuut. De vluchtelingen dwalen doelloos rond in hard tl-licht en slapen in afgekloven stapelbedden. Het AZC kijkt hoog uit over Brussel, maar meer dan dat uitzicht lijkt er voor de bewoners niet in te zitten.

 

Een wrange situatie, zo verstikkend dat het sommige asielzoekers te veel wordt. Zelfmoord is geen zeldzaamheid, dromen van doorvluchten evenmin. De enige die wel vrede lijkt te hebben met zijn plek, is Bipul, een talenwonder die als steun en toeverlaat optreedt voor zijn lotgenoten.

 

Problemski hotel is niet alleen maar treurnis; de manier waarop bewoners en medewerkers hun dagen hopeloos in proberen te vullen, heeft soms ook iets zwartkomisch. Dat dit drama toch een beetje flets blijft, heeft te maken de cast. Met meer ingeleefd acteerwerk zou dit actuele verhaal sterker zijn binnen gekomen.