450092
Vrij

Komiek Steve Carell pakt kredietcrisis aan in ’The big short’

’Gewetenloze geldwolven zullen er altijd zijn’

Lange tijd stond hij in de klapper van menig regisseur te boek als komisch acteur. Inmiddels trekt Steve Carell (53) steeds vaker zijn grapjas uit voor serieuzere rollen. Zo ook in het financiële crisisdrama The big short. „Ik hoop dat deze film aanzet tot hernieuwde boosheid en discussies.”

Met zijn vorstelijke Hollywood-salaris zal Steve Carell weinig last hebben gehad van de financiële crisis die in 2007 en 2008 door de wereldeconomie raasde. Toch stond de acteur te popelen toen hij werd gevraagd voor een hoofdrol in The big short, de verfilming van het gelijknamige, onthutsende non-fictie boek van Michael Lewis over de Amerikaanse krediet- en hypotheekcrisis.

Na twee Anchorman-komedies was het niet alleen een kans op een hernieuwde samenwerking met vriend en regisseur Adam McKay. Ook samenspelen met grootheden als Brad Pitt, Christian Bale en Ryan Gosling was een bonus. Carell had echter ook een grote, persoonlijke drijfveer om het verhaal van The big short te vertellen. „Veel van mijn vrienden zijn door de crisis hun baan en huis kwijtgeraakt”, aldus de acteur. „Het gebeurde gewoon, niemand wist wat de exacte oorzaak van al deze financiële misère was. Ook ik niet, want normaal gesproken interesseert economie me nauwelijks. Tot ik het betreffende boek en script onder ogen kreeg. Wat ik toen las, was een even verbijsterende als schandalige openbaring. Dit verhaal moest verfilmd worden.”

Meteen beet Steve Carell zich vast in zijn personage Mark Baum, een hedgefondsmanager van Wall Street die tijdens de crisis in conflict raakt met zijn geweten. Ingehuurde bankconsultanten, economisch adviseurs en Steve Eisman – de man op wie Baum is gebaseerd – hielpen de acteur bij het voorbereiden op zijn rol. „Dankzij hun kennis en inzicht is het gelukt de complexe én verontrustende materie van financiële producten en wiskundige modellen toegankelijk te maken voor de gewone burger”, zegt Carell, die voor zijn spel in The big short een Golden Globe-nominatie ontving. „Deze heren vertelden dat ze tijdens de crisis als de dood waren voor een wereldwijd financieel armageddon. Toch ging het grote graaien door. Fascinerend en onbegrijpelijk tegelijk. En het doemscenario van een nieuwe crisis blijft op de loer liggen, omdat er altijd gewetenloze geldwolven zullen zijn die profiteren van frauduleuze systemen. Niet alleen in de VS, maar in heel de wereld. Want Amerika heeft echt geen monopolie op hebzucht. Ik pretendeer niet dat The big short een omslag in het denken van banken zal bewerkstelligen. Maar ik hoop wel dat mensen door onze film met terugwerkende kracht weer pislink worden en zullen aanzetten tot hernieuwde discussies.”

Serieuzer werk

Na Little miss sunshine, The way way back en het recente Foxcatcher bewijst Carell ook met The big short uitstekend met drama uit de voeten te kunnen. Is deze omslag naar serieuzer werk een bewuste keuze? „Absoluut niet. Ik ben afhankelijk van de rollen die ik aangeboden krijg. Door mijn reputatie als grappenmaker zijn dat vaak komedies. Mensen zullen mij altijd blijven zien als weerman Brick Tamland uit Anchorman of sukkel Andy uit The 40 year old virgin. Gelukkig zijn er regisseurs die het aandurven mij serieuzere rollen te geven, zoals Adam McKay. Een opwindende uitdaging, want een keihard en grofgebekt alfamannetje als Mark Baum had ik nog nooit gespeeld. Maar als er hierna weer een grappige rol op de deurmat ploft: prima. Ik vind het niet erg om getypecast te worden. Ik erger me aan collega’s die daar wel problemen mee hebben. Zij moeten dankbaar zijn dat ze überhaupt werk hebben en daar prima voor betaald krijgen. Want een film als The big short laat zien dat je je baan, huis en spaargeld zomaar kwijt kan raken.”