Nieuws/Vrij

<p><strong>Zwabberende mindfuck</strong></p>

Filmrecensie: Regression

Dat griezelen hem in de vingers zit, bewees Alejandro Amenábar al met de sterke nagelbijters The others en zijn debuutfilm Tesis. Ook met Regression wil hij ons laten wegduiken in de bioscoopstoel.

Slaapstadje Hoyer in Minnesota, 1990. Rechercheur Bruce Kenner (Ethan Hawke) onderzoekt de zaak van Angela (Emma Watson) die haar vader van misbruik beschuldigt. De verdachte bekent, maar zegt zich niets van de gruwel te kunnen herinneren. Dus zoekt Kenner hulp bij een psycholoog die met hypnose de zaak moet openbreken.

De therapie is nog maar net begonnen of Regression verandert in een allegaartje dat werkelijk alle kanten op zwabbert. De fijne, onheilspellende sfeer en het soepele acteerwerk ten spijt, Amenábar weet niet of hij van zijn nieuwe film nu een zedendrama, een psychologische thriller of een occulte horror moet maken. Want als er ook nog eens een link wordt gelegd naar een satanische sekte die baby’s offert, is de mindfuck helemaal compleet. Maar het allergrootste probleem is wel dat Regression nergens echt spannend of ook maar een beetje eng wordt. Daar kan zelfs het openingsstatement van de film – ’Dit verhaal is gebaseerd op ware gebeurtenissen’ - niets aan veranderen.