Nieuws/Vrij

Leren leven zonder moeder

Filmrecensie: Mia madre

Margherita is gewend om de touwtjes in handen te hebben, maar alles loopt anders dan ze wil in Mia madre. De opnames van haar nieuwe film verzanden in een chaos, haar dochter is eigenwijs en vooral: haar moeder gaat dood.

Dat laatste is allesbepalend in deze nieuwste film van Nanni Moretti, de regisseur wiens sterk aangrijpende rouwverwerkingsdrama La stanza del figlio in 2001 met de Gouden Palm werd bekroond. Onder de oppervlakte gaat Mia madre in feite ook over rouw, maar dan nog voordat iemand is overleden. Margherita’s moeder is er altijd geweest voor steun en advies, dus hoe mat dat straks verder?

De vertwijfeling en chaos steken ook op Margherita’s filmset de kop op. Aan de ene acteur geeft ze een veel te vage tip (‘verdwijn niet te veel in je rol, ik wil ook nog een acteur zien’), de ander doet nooit wat ze wil (heerlijke rol van John Turturro als Amerikaanse net-niet-acteur met de kolder in z’n kop). Vaak heeft het iets komisch, hoe droevig de ondertoon ook is.

En dat is het mooie van deze film. Moretti’s afgewogen regie zorgt ervoor dat de opeenstapeling van frustratie en emotie -sterk gespeeld door Margherita Buy- ook snel kan worden gerelativeerd. Want het leven gaat door, hoe cru of juist lachwekkend dat ook kan zijn. Fabian Melchers