Nieuws/Vrij

Gezin met geheim

Filmrecensie: Dheepan

Stromen vluchtelingen overspoelen Europa, regeringen zitten met de handen in het haar. En dus had Jacques Audiard geen actuelere film kunnen maken dan Dheepan. Om de burgeroorlog in Sri Lanka te ontvluchten, sprokkelt een voormalig Tamiltijger een gezin bijeen om zo asiel te krijgen in Frankrijk.

Met zijn ‘vrouw en kind’ komt deze Dheepan terecht in een banlieue van Parijs. Daar roept een gewelddadig drugsconflict herinneringen op aan de strijd in hun vaderland.

Op het afgelopen filmfestival van Cannes won Dheepan de Gouden Palm. De prijs was verrassend maar verdiend, want Audiard (Un prophète, De rouille et d’os) serveert een intiem en zorgvuldig geobserveerd portret van een gezin met een geheim. Drie ontheemde vreemdelingen die elkaar nodig hebben om te overleven, hetgeen gepaard gaat met wantrouwen, ruzie, maar later ook begrip en zelfs genegenheid.

Even dreigt Dheepan te ontsporen als het immigrantendrama omslaat in een kiezelharde actie-thriller. Dheepan die als een Charles Bronson-achtige wraakengel de dreiging van de drugsbende te lijf gaat, is een plotwending die al sluimerde, maar uiteindelijk toch vloekt met de algehele toon van de film.

Dat het drama ondanks deze stijlbreuk toch een dikke voldoende verdient, is te danken aan Jesuthasan Antonythasan. Het krachtige en geëngageerde spel van de acteur (ooit zelf kindsoldaat bij de Tamiltijgers) zorgt dat Dheepans boodschap lang beklijft: een vluchteling is vaak geen gelukzoeker, maar een pure overlever.