Nieuws/Vrij

Sinistere romantiek

Filmrecensie: De surprise

Een stijlvolle zwarte romantische komedie met verrassende wendingen en actiescènes, zoiets kenden we hier nog niet. Regisseur Mike van Diem, die achttien jaar na het Oscarwinnende Karakter met De surprise zijn tweede speelfilm aflevert, heeft lak aan genre-conventies. Dat is een verademing.

Het oorspronkelijke verhaal van de hand van schrijver Belcampo stamt uit 1968. De speelfilm heeft een buitenlandse ‘look and feel’, iets aangenaam tijdloos en grenzeloos, surrealistisch bijna. De hoofdpersoon is een autistische jonkheer, Jacob van Zuylen, die na het overlijden van zijn moeder het landgoed van de hand doet en besluit dat het leven voor hem geen zin meer heeft.

Hij stuit op een bedrijfje, gerund door acteur Henry Goodman als Mr. Jones, dat hem pijnloos naar de andere wereld kan helpen. Hoe is een verrassing. Als hij daar de beeldschone Anne de Koning ontmoet, die ook uit het leven wil stappen, veranderen de zaken. Langzaamaan begint hij dingen te voelen.

Jeroen van Koningsbrugge is niet de eerste acteur aan wie je denkt voor zo’n serieuze hoofdrol, maar hij doet het heel goed. Maar de ster van deze film is onmiskenbaar Georgina Verbaan. Zij speelt de vrijgevochten en goedgebekte Anne, die iemand anders blijkt te zijn dan voor wie Jacob haar hield. Anne houdt van snelle auto’s, spreekt accentloos en prachtig Brits en is één en al charme.

De locaties zijn schitterend en Van Diem weet met vrijwel ieder shot te raken. Neem nog de mooie bijrol van Jan Decleir en het komische rolletje van Pierre Bokma en je hebt een uitstekende film die je beslist nog een keer wilt zien. Chapeau.