Nieuws/Vrij

Mama van eendje

Fillmrecensie: Piepkuikens

Een eendje dat uit het ei kruipt, hecht zich aan het eerste levende wezen dat ‘t ziet. Die persoon had de 10-jarige Cathy moeten zijn, die in Piepkuikens een bevrucht eendenei én een broedkastje voor haar verjaardag heeft gekregen. Alleen: de kraaloogjes van het pasgeboren kuiken vallen als eerste op haar beste vriendin Margaux.

Dat het eendje Margaux (Léa Warny) als z’n moeder beschouwt, zorgt voor de nodige complicaties. Haar ouders willen dat pluizige beestje voor geen prijs in huis hebben. Daarnaast heeft het meisje een spierziekte, waardoor ze in een rolstoel zit en moeilijk voor het kuikentje kan zorgen.

Toch speelt haar handicap in Piepkuikens nauwelijks een rol in haar vriendschap met Cathy (Clarisse Djuroski). Haar lichamelijke beperkingen beïnvloeden weliswaar de loop van het verhaal, maar definiëren geen moment wie zij is. De vriendinnen slaan de handen ineen om het eendje een veilige toekomst te bezorgen. Samen gaan ze op zoek naar Het Vogelparadijs, wat leidt tot een avontuurlijke tocht vol hindernissen. Dat hun ongeruste ouders de politie waarschuwen, maakt hun onderneming extra spannend.

Vorige films van Olivier Ringer getuigden al van zijn liefde voor het dierenrijk en de natuur, maar deze keer laat de Belgische cineast ook zien dat hij een scherp oog heeft voor menselijke verhoudingen. Les oiseaux de passage – bij ons in een Nederlands gesproken versie uitgebracht als Piepkuikens - won vorige maande de Grand Prix op het kinderfilmfestival van Montréal. Die pluim op de hoed van de regisseur en zijn twee jonge hoofdrolspelers is verdiend. Een aanrader voor kinderen vanaf een jaar of zes én voor hun ouders dus, deze film. Omdat vertedering nu eenmaal niet aan leeftijd gebonden is.