Nieuws/Vrij

Romantiek uit een pakje

Filmrecensie| Pak van mijn hart

Sint moet afgetroefd. Dat is de zwarte topman van een Amerikaans colaconcern heel wat waard, omdat hij zich blauw ergert aan zwarte piet. Sexy Santa, een verhipte versie van de Kerstman mag in Pak van mijn hart dat klusje te klaren, waarbij Chantal Janzen de marketingcampagne leidt.

Julia (Janzen) schakelt een familiebedrijf in dat feestkostuums fabriceert en verhuurt, gerund door de broers Niek (Fedja van Huêt) en Tom (Benja Bruijning). Zij is hun winkeldeur nog niet binnen, of deze twee tegenpolen vallen als een blok voor haar. Waarom? Dat kan alleen aan de soundtrack liggen, die onmiddellijk op de romantische toer gaat.

Tom is een arrogante losbol, Niek een getroebleerde familieman die sinds kort gescheiden leeft van zijn vrouw (Halina Reijn) en zoontje. Hun bejaarde vader (Bram van der Vlugt) is ook een bron van zorg, want hij denkt dat-ie Sinterklaas is. Hier valt in de relatiesfeer dus heel wat recht te trekken, terwijl intussen ook nog de concurrentiestrijd tussen Sint en Santa moet worden beslecht.

Er vallen heus wel wat aardige ideeën in het scenario te bespeuren, maar geen daarvan is in Pak van mijn hart goed uitgewerkt. Fnuikend is verder dat elke chemie tussen de vier hoofdrolspelers ontbreekt, waarschijnlijk omdat alles wat hun personages overkomt zo overduidelijk is bedacht. Zoals eigenlijk alles in Pak van mijn hart: geen emotie in deze film voelt echt of oprecht.

Daarnaast zit de slordig geregisseerde film van Kees van Nieuwkerk (Sterke verhalen) vol oudbakken romcom-ingrediënten, die slecht gedoseerd worden en niet afdoende door elkaar geroerd. De makers verdienen dan ook een roe en een gard voor deze harteloze instant-romantiek uit een pakje.