Vrij/Uitgaan

Filmrecensie: ’Noces’

Traditie vs. integratie

Zahira (Lina El Arabi) mag dan in Brussel geboren zijn, haar Pakistaanse wortels wekken verwachtingen bij haar familie.

Zahira (Lina El Arabi) mag dan in Brussel geboren zijn, haar Pakistaanse wortels wekken verwachtingen bij haar familie.

Geboren in Brussel, geworteld in Pakistan. Als kind van immigranten heeft de achttienjarige Zahira haar hele leven tussen twee werelden in gezeten. De traditionele cultuur van haar liefdevolle ouders aan de ene kant, het vrijere bestaan van haar Belgische vrienden aan de andere kant. Met een beetje passen en meten hebben die twee altijd redelijk naast elkaar kunnen bestaan, maar nu begint er zich toch een duidelijke T-splitsing af te tekenen.

Zahira (Lina El Arabi) mag dan in Brussel geboren zijn, haar Pakistaanse wortels wekken verwachtingen bij haar familie.

Zahira (Lina El Arabi) mag dan in Brussel geboren zijn, haar Pakistaanse wortels wekken verwachtingen bij haar familie.

De problemen starten niet eens zozeer met Zahira’s ongewenste zwangerschap, in het begin van het Frans gesproken Noces. Zo streng gelovig zijn vader en moeder ook weer niet. Ze houden van hun dochter en zien in dat een abortus de beste oplossing is. Wel moet Zahira echt met een Pakistaan trouwen, volgens traditie. Ook al leert ze de drie kandidaten van tevoren slechts via een videogesprek kennen.

Vrouwenonderdrukking, zouden we hier al snel roepen, maar de Belgische filmmaker Stephan Streker houdt het genuanceerder. Hij kweekt begrip voor beide kanten van het verhaal. En dat maakt Zahira’s tweestrijd alleen maar bijtender, tot aan het akelige slot. Zo legt Noces mooi bloot waar de worstelingen bij integratie vandaan komen. Familie en traditie eren, of ontwikkelen binnen een nieuwe cultuur? Zie dan maar eens de juiste keuze te maken.

Fabian Melchers