998887
Vrij

Goddelijke vechtmachine

Filmrecensie| The legend of Hercules

Acteur Kellan Lutz heeft een indrukwekkende torso. Dat is meteen ook een van de beste dingen aan The legend of Hercules, waarin hij de rol van de zoon van oppergod Zeus vertolkt. We zien ook nog hoe zijn moeder zich door een onzichtbare Zeus laat bezwangeren, opgestookt door Hera, die een mens met godenkracht zoekt om de wereld te redden van destructieve heersers.

Maar koning Amphitryon verbant zijn bastaardzoon Hercules naar Egypte, in de hoop dat hij daar sterft. De jongen is echter zo sterk dat hij aan de slag kan als freefighter. Dat levert wel wat spectaculaire vechtscènes op, maar gaandeweg beginnen die toch te vervelen.

De van oorsprong Finse actieregisseur Renny Harlin (The long kiss goodnight, Die hard 2) maakt hinderlijk veel gebruik van nogal ouderwets aandoende slowmotion. En dan de 3D-effecten en de computergeanimeerde spektakelscènes waarin grote legers ridders elkaar afslachten: in vergelijking met wat er tegenwoordig technisch allemaal mogelijk is, stellen die behoorlijk teleur.