Vrouw/Mama
1007558474
Mama

Opvoeddilemma

Zo kom je erachter of jouw kind aan cyberpesten doet

Vaak is het pesten ook een reactie op iets onderliggends.

Vaak is het pesten ook een reactie op iets onderliggends.

De coronacrisis heeft ervoor gezorgd dat meer kinderen online worden gepest. Dat blijkt uit navraag van Radio 1-programma Pointer bij de Kindertelefoon. Het aantal meldingen van cyberpesten is daar verdubbeld. Hoe kom je er als ouder achter of jouw kind zélf aan cyberpesten doet? En wat doe je eraan als dat inderdaad zo is? Dat vroegen we Jacqueline Kleijer, specialist online veiligheid bij Bureau Jeugd & Media.

Vaak is het pesten ook een reactie op iets onderliggends.

Vaak is het pesten ook een reactie op iets onderliggends.

door Yara Hooglugt

De manier waarop je het online gedrag van je kind het beste kunt monitoren, en zo dus (verontrustende) zaken kunt signaleren, hangt af van de leeftijd, stelt Kleijer. Zit je kind nog op de basisschool? Dan is het heel normaal en vaak zelfs essentieel om mee te kijken met de social media-activiteiten van je kind. „Veel apps hanteren weliswaar een minimumleeftijd, maar in de praktijk kunnen kinderen toch vaak in alle vrijheid hun gang gaan op bijvoorbeeld TikTok of Instagram. Ik hoor ouders vaak zeggen dat ze de privacy van hun kind willen respecteren. Het is inderdaad waar dat ze daar recht op hebben, maar dan moeten ze daar in eerste plaats wél mee leren omgaan.”

Zonder oordeel

„Daarom is het belangrijk dat je meekijkt en de juiste vragen stelt. ’Hoe gedraag jij je online richting anderen?’ ’Hoe zorg je ervoor dat je je prettig blijft voelen en ben je je bewust van het effect van jouw woorden?’ Meekijken hoort echt bij opvoeden, want hoe komen kinderen anders te weten wat online de normen en waarden zijn? Missers maken mag, en de kans is groot dat je kind wel een keer gepest zal worden en ook zelf weleens zal pesten, maar dat hoort er allemaal bij. Het is de taak van de opvoeders om een kind daar wegwijs in te maken en er zonder oordeel in gesprek over te gaan.”

„Het meekijken kan tot en met de brugklas voortduren, daarna gaan de hormonen van pubers opspelen en hebben ze veel meer behoefte aan (online) privacy. Het is dus belangrijk dat die vertrouwensbasis dan al is gelegd en dat jij het goede voorbeeld in communicatie hebt gegeven. Zo vergroot je de kans dat je kind je in vertrouwen neemt als er eens iets loos is.”

Kapstok zoeken

Maar wat als je als ouder van een puber ’net om de hoek komt kijken’ van de online wereld en al het gevoel hebt grip kwijt te raken? Je kunt er niet blindelings vanuit gaan dat jouw kind zich niet schuldig maakt aan pesterijen, hoe houd je daar zicht op? Kleijer: „Het is nooit te laat om het gesprek te openen. Dat kun je voor jezelf en voor je kind iets makkelijker maken door een kapstok te gebruiken. Haak bijvoorbeeld aan op een nieuwsitem als jullie samen het journaal zitten te kijken, of refereer aan een krantenartikel dat je hebt gelezen over cyberpesten. Vraag bijvoorbeeld of er bij hem/haar in de klas weleens wordt gesproken over dat onderwerp. Of open: ’Goh, ik las dit laatst in de krant, wat vind jij ervan als kinderen online gepest worden?’”

„Deze aanpak garandeert niet dat je puber direct open zal zijn, zeker niet als het de eerste keer is dat jullie over een dergelijk onderwerp praten. Maar je geeft wel het signaal dat je te vertrouwen bent en dat je zonder oordeel een gesprek kunt voeren. Je kind luistert misschien niet meteen, maar hoort het wel.”

Wat als je kind pest?

Als inderdaad blijkt dat je kind pest, adviseert Kleijer om daar actief mee aan de slag te gaan met je kind. „Daarbij is het belangrijk te beseffen dat je kind een rol heeft aangenomen. Hij/zij is geen pester, maar zit of zat in die rol. Zo nemen kinderen in de loop van hun schooltijd verschillende rollen aan: veel kinderen zijn weleens de pester, maar ook de gepeste, de meeloper of de held.

Vaak is het pesten ook een reactie op iets onderliggends. Het kan tal van redenen hebben dat je kind ineens van introvert naar extravert gaat en tegen anderen aan trapt om zich misschien zelf sterker te voelen. Realiseer je: als je kind pest, is hij/zij daar zelf ook echt niet blij mee. Het is dus nooit de oplossing om er met een gestrekt been in te gaan en je kind te veroordelen. Natuurlijk wil dat niet zeggen dat je zijn/haar gedrag niet mag afkeuren, en je moet er ook zeker consequenties aan verbinden, maar probeer de situatie wel in perspectief te plaatsen en op zoek te gaan naar waar dit gedrag vandaan komt.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.

POPULAIRE VIDEO'S