Vrouw/Glossy
1015972220
Glossy

Marianne verloor haar man: ‘We deden alles wat een normaal mens in tien jaar doet’

Marianne (40) verloor haar man aan slokdarmkanker

Marianne (40) verloor haar man aan slokdarmkanker

Marianne (40) leerde Frank begin 2013 kennen, 14 maanden later overleed hij aan de gevolgen van slokdarmkanker.

Marianne (40) verloor haar man aan slokdarmkanker

Marianne (40) verloor haar man aan slokdarmkanker

“Toen de arts zei dat de bult in Franks nek kwaadaardig was en hij nog maar een paar maanden te leven had, waren we net vier maanden samen. Zo’n boodschap komt niet echt binnen. We waren verdoofd, verslagen, verbaasd, verdrietig. Een paar dagen later besloten we om alles te gaan doen wat we nog wilden. We woonden nog niet officieel samen, maar vanaf dat moment waren we dag en nacht bij elkaar.”

Intense tijd

“Ik had me nog nooit zo verbonden met iemand gevoeld. Ondanks dat ik Frank nog maar zo kort kende. We hadden geen woorden nodig om te weten wat de ander dacht. Ik voelde me geliefd en geborgen bij hem, maar ook zo vertrouwd. Bij Frank was ik helemaal mezelf.

Na de diagnose zijn we vooral veel op pad gegaan. Naar zijn tante in Zwitserland met alle kinderen – ik heb er twee uit een eerdere relatie, Frank een dochter. Naar Kos, stedentripjes. Ik heb zijn familie leren kennen. Een geweldige en intense tijd, we deden alles wat een normaal mens in tien jaar doet.

Een paar dagen voor zijn 45e verjaardag overleed hij. Op de uitvaart werd een brief van Frank aan mij voorgelezen. Dat had hij op het laatste moment nog geregeld. In de brief stond dat hij nog nooit zo gelukkig was geweest. Ja, daar was ik heel blij mee.”

Tattoo

“Het eerste jaar is nu voorbij. Het verdriet wordt er niet minder door. In het begin duwde ik mijn gevoelens een beetje weg, maar dat lukt niet meer. Ik weet ook: aan verdriet zit geen tijd. Ik mis Frank ontzettend, vind het nog steeds onwerkelijk dat hij er niet meer is. Hij kon alles zo heerlijk relativeren. Als ik ergens over liep te tobben, gaf hij me een knuffel en zei: ‘Zo gaan we het doen.’ Dan kon ik de hele wereld weer aan.

Na dat eerste jaar zonder Frank heb ik een tattoo met zijn as laten zetten. Grappig genoeg is dat niks voor mij. Ik vond tatoeages altijd vreselijk. Maar dit was de enige manier om hem altijd bij me te hebben. Het zijn twee duimafdrukken, die van hem en mij, die samen een hartje vormen. Frank wist dat ik dat wilde, dat maakt het ook bijzonder.”

Nieuwe liefde

“Over de toekomst denk ik nog niet na. Het heeft veel tijd gekost om mezelf en mijn kinderen weer op de rit te krijgen. Zij missen Frank ook, ze hebben een geweldig jaar met hem gehad en waren stapelgek op hem. Ik neem het leven zoals het komt. Een nieuwe vriend? Daar sta ik wel voor open.

Niet dat het meteen hoeft, maar ik weet ook dat als ik er niet voor had opengestaan om nieuwe mensen te leren kennen, ik Frank niet had ontmoet. Stel dat er een nieuwe man in mijn leven komt, dan voel ik me niet schuldig. Frank zou het verschrikkelijk vinden als ik alleen zou blijven. Ik weet dat hij me het allerbeste gunt.”

Tekst: Saskia Smit

Benieuwd naar de andere verhalen? In de nieuwe VROUW glossy, die vanaf dinsdag 12 april in de winkels ligt, vertellen nog drie vrouwen over de man die veel te kort in hun leven was.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.