Vrouw/Columns & Opinie
1025760456
Columns & Opinie

Columns & Opinie

’Wanneer zijn wij vijftigplussers in hemelsnaam aan de beurt voor een prik?’

’Geen woord over wanneer wij vijftigers aan de beurt komen.’

’Geen woord over wanneer wij vijftigers aan de beurt komen.’

Ik voel me sinds gisterenavond weer dat kleine Miriammetje dat ooit op de lagere school werd overgeslagen door een trakterende klasgenoot. Deed hij dat expres? Nee. Tijdens het uitdelen in de klas werd er iets aan hem gevraagd, hij draaide zich om en sloeg mij over. Daar zat ik dan. Zonder traktatie. En terwijl de hele klas in de pauze zich genoeg deed aan al dat lekkers dat was uitgedeeld stond ik op het schoolplein beteuterd toe te kijken. Dat gevoel. Datzelfde gevoel heb ik op mijn tweeënvijftigste sinds ik dinsdagavond keek naar de persconferentie.

’Geen woord over wanneer wij vijftigers aan de beurt komen.’

’Geen woord over wanneer wij vijftigers aan de beurt komen.’

Vaccinatieplan

Toen er eindelijk kon worden gaan gevaccineerd was er een plan van aanpak. Van oud naar jong. Mensen met onderliggend lijden eerst. Prima plan. Ik had het zelf niet beter kunnen bedenken. Het plan werd veranderd. Van oud naar jong, mensen met onderliggend lijden èn en verpleegkundigen op de ic zouden hun prik als eerste gaan krijgen. Nog steeds dacht ik: ’Prima plan.’ Ic-medewerkers eerst. Wat er toen gebeurde is mij nog steeds volstrekt onduidelijk. Dat hele plan explodeerde in mijn gezicht. Er was een tekort aan vaccins.

Vervolgens bleken bepaalde vaccins zeldzame bijwerkingen te geven dus werden deze voorlopig even stopgezet totdat er duidelijkheid zou komen vanuit het Europees Geneesmiddelen Agentschap (EMA). Er kwam duidelijkheid vanuit het EMA, maar toch ook weer niet. Er bleken overschotten vaccins te zijn waardoor mensen die eigenlijk nog niet aan de beurt waren ineens wel aan de beurt waren. Ik begreep er he-le-maal niets meer van.

Het werd steeds gekker. Vrienden en kennissen van boven de zestig joelden op Facebook dat ze hun eerste prik hadden gehad en ondertussen was het al april en was mijn moeder van achtenzeventig met onderliggend lijden nog steeds niet gevaccineerd.

Ik gun iedereen een vaccinatie, maar hier begreep ik helemaal niets meer van. Dus mijn moedertje van achtenzeventig moest nog steeds keurig op haar beurt wachten? Wacht. Was er eigenlijk nog wel een plan? Dat hele plan was volledig aan gruzelementen geslagen en niemand echt niemand stond op en zei: ’Maar wacht eens? Dit klopt toch niet?’ Wat is nu het plan? Als mijn moeder nog steeds geen oproep had gekregen wanneer waren wij dan, de vijftig plussers, in hemelsnaam aan de beurt?

Mijn moeder

Een week geleden was het eindelijk zo ver voor mijn moeder. Mijn moeder kon voor de eerste keer worden geprikt. Ik voelde me opgelucht. Thuiswonende tachtig plussers waren gevaccineerd. Achtenzeventigjarige thuiswonenden met onderliggend lijden waren aan de beurt geweest. De zestigers. Mensen met morbide obesitas. Mensen uit de zorg die gebruik hadden gemaakt van een oproep dat er vaccin over was, waren geprikt. Een gedeelte van onze zorgmedewerkers was al in aanmerking gekomen. Bewoners van zorginstellingen en verpleeghuizen. 4,5 miljoen mensen hadden al hun ‘traktatie’ gekregen. Het initiële plan van de overheid was volledig mislukt, totaal niet effectief en volstrekt onduidelijk, maar daar zou nu verandering in gaan komen. Nu zouden ook wij vijftigers eindelijk gaan horen wanneer wij eindelijk aan de beurt kwamen.

Dinsdagavond kwam het verlossende woord uit de mond van demissionair minister van Volksgezondheid Hugo de Jonge. Hij ging ons vertellen wat het nieuwe plan van aanpak was: ‘Ook jongeren van 16 en 17 jaar met zo’n hoog medisch risico worden binnenkort uitgenodigd. Mensen die normaal in aanmerking komen voor een griepprik hebben ook een hoger risico om erg ziek te worden door corona. Dat risico is voor hen ook hoger dan voor hun leeftijdsgenoten, en te vergelijken met dat bij mensen tussen de 50 en de 59 jaar. En daarom vaccineren we deze groep met prioriteit, ongeacht hun leeftijd. We blijven op schema om begin juli iedereen tenminste 1 keer te hebben gevaccineerd. Maar let wel: het is nog een vooruitzicht.

En ik dan?

Een wat? Niks plan. Een ‘vooruitzicht’. Geen woord over wanneer wij vijftigers aan de beurt komen. Niks. Ik voelde mij ineens weer dat Miriammetje van vroeger dat per ongeluk werd overgeslagen bij het uitdelen van een traktatie en lijdzaam toe moest kijken hoe anderen zich genoeg deden aan iets ‘lekkers’. Als wij vijftigers net zoveel risico lopen als mensen die een griepprik krijgen, waarom zijn we dan niet tegelijk aan de beurt?

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.
Veilig betalen
14 dagen bedenktijd
webshop logo
Veilig betalen
14 dagen bedenktijd
webshop logo