Vrouw/Opgebiecht
1035153118
Opgebiecht

Opgebiecht

’Ik heb spijt van mijn tweede leg’

„Ik ben begin vijftig en zit ineens weer in de luiers en slapeloze nachten.”

„Ik ben begin vijftig en zit ineens weer in de luiers en slapeloze nachten.”

In de rubriek ’Opgebiecht’ vertellen lezeressen anoniem hun geheimen. Deze keer is er een man aan het woord. Eentje die opbiecht spijt te hebben van zijn tweede leg. „Ik zou het liefst naar mijn ex teruggaan.”

„Ik ben begin vijftig en zit ineens weer in de luiers en slapeloze nachten.”

„Ik ben begin vijftig en zit ineens weer in de luiers en slapeloze nachten.”

Ik weet niet of mannen ook mogen reageren, maar ik probeer het gewoon. Met mijn eerste vrouw kreeg ik twee geweldige kinderen. Ze zijn nu 18 en 15, en helaas wonen ze grotendeels niet meer bij mij. Ik ben zo’n vijf jaar geleden van hun moeder gescheiden. Gelukkig in goede harmonie, we hebben alles keurig geregeld en zien elkaar ook nog regelmatig.

Goede harmonie

Het verbaast me eerlijk gezegd dat dat allemaal zo goed ging, want er was natuurlijk wel een andere vrouw in het spel. Eentje op wie ik vreselijk verliefd werd en met wie ik een heimelijke affaire begon. Maar ik kon dat niet lang voor me houden en kwam er mee voor de dag. Natuurlijk kon mijn vrouw daar niet mee leven en zij stelde dan ook voor om te gaan scheiden. Heel raar: ook al was ik zo verliefd op die andere vrouw, het idee om te gaan scheiden vond ik vreselijk. Maar het was wat het was.

Anderhalf jaar later ben ik getrouwd met mijn nieuwe liefde. Ze is een stuk jonger dan ik, halverwege de dertig en ze wilde niets liever dan met mij samenzijn. Nou ja, nóg liever wilde ze een gezin met mij stichten. Ik was al vader, dus wat mij betreft was er geen dringende behoefte om nog een keer papa te worden, maar ik snapte dat het voor haar wel heel belangrijk was. En ik voelde me ook wel vereerd, dat ze per se een kind van mij wilde hebben.

En zo geschiedde…

Vorig jaar kregen we een kleintje, een meisje. Een tweede leg, zoals ze dat zo plastisch noemen. Ik houd van dat kleine grietje. Maar eerlijk gezegd is het allemaal veel te snel gegaan. Ik heb me denk ik toch onder druk laten zetten.

Ik ben nu zelf begin vijftig en zit ineens weer in de luiers en slapeloze nachten. En ik weet ineens weer hoe ik me jaren geleden voelde toen mijn eerste twee kinderen nog klein waren: gebroken. Toen was ik nog jong en energiek. Kun je nagaan hoe het nu met me gaat!

Daar kan mijn dochtertje natuurlijk niets aan doen, maar laat ik er niet omheen draaien: ik heb er spijt van. Ik zit net in een leeftijdsfase waarin ik meer aan mezelf wilde toekomen. Leuke dingen doen met mijn vrienden, in mijn eentje of met mijn partner. Even zonder kinderen. Want hoe lief ik ze ook heb, ze vragen nou eenmaal veel aandacht. En een baby al helemaal!

Tussen mijn nieuwe liefde en mij loopt het ook niet meer zo lekker. Dat verliefde gevoel is echt wel voorbij en de ’houden-van-fase’ wil maar niet komen. Tuurlijk geef ik om haar, maar tot mijn grote schaamte moet ik toegeven dat ik niet meer bij haar zou zijn als we geen kindje hadden gekregen. En om het nog erger te maken: ik ben erachter gekomen dat ik diep in mijn hart het liefst naar mijn ex zou teruggaan.

Het lijkt wel alsof ik nu pas besef hoe goed ik het met haar had. En dat we zoveel meer gemeen met elkaar hebben dan ik nu heb met mijn huidige vrouw. Het is allemaal leuk en goed voor je ego, zo’n jonge meid naast je, maar we zitten niet in dezelfde fase. Delen niet dezelfde geschiedenis. Dus ja, als ik het kon overdoen…

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.
Veilig betalen
14 dagen bedenktijd
webshop logo
Meer van De Telegraaf Webshop
Veilig betalen
14 dagen bedenktijd
webshop logo
Meer van De Telegraaf Webshop