Vrouw/Verhalen achter het nieuws
104464557
Verhalen achter het nieuws

Verhalen achter het nieuws

Hoe zit het nu echt met een keizersnede?

Zo’n twintig procent van de vrouwen in Nederland bevalt door middel van een keizersnede. Maar hoe zit het nu precies met een keizersnede?

Zo’n twintig procent van de vrouwen in Nederland bevalt door middel van een keizersnede. Maar hoe zit het nu precies met een keizersnede?

Zo’n twintig procent van de vrouwen in Nederland bevalt met een keizersnede. Maar hoe zit het nu precies met een keizersnede? Wanneer komt een vrouw ervoor in aanmerking, hoe verloopt de operatie en hoe lang duurt het herstel? VROUW sprak erover met Hedwig van de Nieuwenhof, gynaecoloog in het Jeroen Bosch ziekenhuis.

Zo’n twintig procent van de vrouwen in Nederland bevalt door middel van een keizersnede. Maar hoe zit het nu precies met een keizersnede?

Zo’n twintig procent van de vrouwen in Nederland bevalt door middel van een keizersnede. Maar hoe zit het nu precies met een keizersnede?

„Bij een keizersnede wordt de baby via een snede in zowel de buik als de baarmoeder geboren. Een keizersnede kan al voor de bevalling gepland zijn, maar er kan ook tijdens de bevalling besloten worden over te stappen op een keizersnede.”

‘Keuze ligt bij de zwangere vrouw’

„De keuze voor een vaginale bevalling of een keizersnede ligt (bijna) altijd bij de vrouw zelf. De voorkeur gaat uit naar een vaginale bevalling, omdat hier minder risico’s aan vast zitten. Doordat een keizersnede een operatie is, kunnen er meer complicaties optreden dan bij een natuurlijke bevalling. Mocht er een medische indicatie zijn voor een keizersnede, zoals een stuitligging, dan gaan wij in gesprek met de vrouw en informeren haar zo volledig mogelijk.

Soms willen vrouwen ook zonder een medische indicatie een keizersnede, bijvoorbeeld uit angst voor een vaginale bevalling. Als, na uitgebreide gesprekken, blijkt dat een keizersnede inderdaad de beste manier is om voor die vrouw te bevallen, wordt die wens gerespecteerd.”

Geplande keizersnede

„De grootste groep vrouwen die een geplande keizersnede krijgen, zijn vrouwen die al eerder een keizersnede gehad hebben. Zodra een vrouw na een eerdere keizersnede vaginaal gaat bevallen, bestaat er een kleine kans op een uterusruptuur: het litteken van de snede in de baarmoeder kan scheuren zodra de vrouw opnieuw weeën krijgt. Dit betekent niet dat vrouwen die ooit een keizersnede hebben gehad nooit meer vaginaal kunnen bevallen. Samen met de patiënt en haar partner zetten we de voor- en nadelen op een rij en komen zo tot een keuze.

Ook vrouwen met een baby in stuitligging komen al voor de bevalling in aanmerking voor een keizersnede. Stuitligging betekent dat de baby met de voetjes of billen naar beneden ligt in plaats van met het hoofdje. Dit bemoeilijkt een natuurlijke bevalling doordat de ontsluiting soms niet op gang komt. Ook komt het wel eens voor dat de placenta voor de uitgang van de baarmoeder ligt. Ook dat is een reden voor een geplande keizersnede.”

Secundaire keizersnede

„Soms wordt er tijdens een vaginale bevalling overgegaan op een keizersnede. Dat gebeurt ten eerste als we zien dat de vrouw geen volledige ontsluiting gaat krijgen, ondanks bijvoorbeeld weeënopwekkers. Of dat de ontsluiting wel volledig is gevorderd, maar de baby niet indaalt. Een andere reden voor een secundaire keizersnede is wanneer het niet goed gaat met de baby, bijvoorbeeld als de hartslag te veel of te vaak daalt. Dan moet de baby met spoed worden gehaald.

De operatie duurt, van begin tot eind, zo’n drie kwartier tot een uur. De vrouw wordt verdoofd door een ruggenprik of een algehele narcose. De voorkeur gaat uit naar een ruggenprik, omdat de moeder op deze manier nog wakker is en bij de bevalling is. Soms lukt de ruggenprik niet of hebben we zoveel haast dat een ruggenprik te lang duurt. Dan wordt er soms gekozen voor narcose. In overleg met de anesthesioloog kan de vrouw zelf de keuze maken welke verdoving zij wil, mits het medisch verantwoord is.”

Risico’s en herstel

„Er zitten een aantal risico’s vast aan een keizersnede. Er bestaat een kans dat de wond in de buik gaat ontsteken. Ook is er meer kans op bloedverlies dan bij een vaginale bevalling. Daarnaast kan er tijdens de operatie blaas- of darmletsel optreden, omdat alles in de buik ontzettend dicht op elkaar zit en er gesneden wordt in de buikwand. Als laatste bestaat er een kans op het ontwikkelen van een trombosebeen. Na een keizersnede is het risico hiervoor hoger dan bij een vaginale bevalling, omdat een operatie ook een verhoogd risico geeft en vrouwen na een keizersnede, over het algemeen, minder snel op de been zijn dan vrouwen na een vaginale bevalling. Minder bewegen maakt het risico op een trombosebeen ook hoger.

Na de operatie blijft de vrouw vaak zo’n twee dagen in het ziekenhuis en houden we in de gaten of er geen nabloedingen ontstaan. Hoe snel het herstel verloopt is verschillend voor iedere vrouw. Vaak zien we dat de bevallen vrouw na één dag voorzichtig kan bewegen en bijvoorbeeld naar het toilet kan lopen. Zodra de vrouw naar huis mag, gaat het herstel daar verder. Een keizersnede is en blijft een operatie, dus het herstel duurt langer dan bij een vaginale bevalling. Na zes weken zal de vrouw zich al een stuk beter voelen.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.