Vrouw/Columns & Opinie
1050365808
Columns & Opinie

Columns & Opinie

’Wij vrouwen moeten geen druppels op de wc-bril voor elkaar laten liggen’

Waarom zou je een druppel voor de volgende toiletbezoeker achterlaten? Margriet kan er niet tegen en dat steekt ze niet onder stoelen of banken.

Waarom zou je een druppel voor de volgende toiletbezoeker achterlaten? Margriet kan er niet tegen en dat steekt ze niet onder stoelen of banken.

Een bezoek aan het openbaar toilet is niet altijd even fris. Journalist Margriet Marbus kan zich vooral storen aan de druppels die andere toiletgebruikers op de wc-bril achterlaten: „Waarom altijd maar die druppel!? Andermans pies. Daar ga je niet in zitten.”

Waarom zou je een druppel voor de volgende toiletbezoeker achterlaten? Margriet kan er niet tegen en dat steekt ze niet onder stoelen of banken.

Waarom zou je een druppel voor de volgende toiletbezoeker achterlaten? Margriet kan er niet tegen en dat steekt ze niet onder stoelen of banken.

Even koffie drinken tijdens het winkelen. Heerlijk. Je gaat de straat weer op, ziet een leuke broek bij Zara en dan voel je het; je moet. Je moet NU! Snel broek uit, rok weer aan, afrekenen en ja, daar is het koffietentje weer. Je rent zowat naar binnen: ’Waar is de wc?’

De serveerster wijst naar links. Ik draaf naar het toilet, deur open, dicht, rok omhoog, onderbroek omlaag. En uit ervaring even een draai naar rechtsom en mijn ogen op de bril gericht. Ja hoor. Daar ligt ie weer. De druppel. Met samengeknepen billen gris ik naar toiletpapier, doe de kraan open, maak het papiertje nat, wis de druppel uit, droog papiertje er overheen en dan, eindelijk, het had niet langer moeten duren, laat ik me gaan…. De verlichting! Pfff… Dan, toch weer even de irritatie: waarom altijd maar die druppel?! Iedereen, alle vrouwen op deze wereld, hebben hier ervaring mee. De druppel. Andermans pies. Daar ga je niet in zitten. Dat maak je eerst schoon. Zo ook met mijn eigen druppel, mocht die onverhoeds vallen. Ik voel het, ik zie het, ik maak het schoon. Zo hoort het en zo is een ander tenminste -letterlijk en figuurlijk- verschoond van mijn druppel.

Betrapt

En echt: is het nu zo’n moeite je eigen druppel even op te ruimen? Dat wc-papiertje even nat te maken, druppel wegvegen, nog even een keer extra de bril rond… Ik ben ook geen heilige. Maar een druppel achterlaten voor een ander is iets wat er bij mij niet in kan. Ik kan de walging van de next visiteer bijna voelen als ik hem zou laten liggen. En ik voel me er zelf ook niet lekker onder. Dat doe je een andere vrouw, die misschien heel nodig moet en even vergeet te kijken, niet aan. En toch liggen ze er steeds maar.

Laatst betrapte ik een mevrouw. Een arts in een ziekenhuis nog wel. Alle toiletten waren bezet. Ik wachtte en wachtte, ondertussen mijn sluitspier aanknijpend. Eindelijk zag ik er een van het slot gaan. Klink naar beneden. Deur open. Daar stond ze. De dokter. Mijn dokter, ook dat nog. Ik wisselde van plek met de vrouw en ja hoor: daar lag ie weer. De druppel. Maar dit was een heterdaadje. Ik stak mijn hoofd om de hoek.

Dokter

’Dokter?’ De dokter, die haar handen aan het wassen was, knikte me vriendelijk toe: ’Ja?’

’Komt u even?’, vroeg ik terwijl ik haar met mijn rechterhand wenkte. Niet begrijpend liep ze op me af terwijl ze haar handen met een papieren handdoekje afdroogde.

’Kijk,’ wees ik. ’Een druppel.’

’Oh,’ lachte ze. ’Ga er gewoon boven hangen.’

Ga er gewoon boven hangen? Echt?!

’Nee,’ zei ik. ’Maak het gewoon even schoon. Dat doe ik zelf ook altijd. Wij vrouwen onder elkaar moeten geen druppels voor anderen laten liggen. Dat is niet netjes. Dat is niet loyaal. Dat doen we niet.’

Schoonmaken

De dokter was duidelijk niet gewend aan dit soort commando’s en haalde haar schouders op. ’Wat wil je dat ik doe?’, vroeg ze me ook nog.

Ik spreidde mijn armen. ’Eh…. Schoonmaken?’ Ik liep het hokje weer uit om plaats voor haar te maken. Met een gezicht als een oorwurm liep ze de wc in, rukte een stuk papier van de rol en veegde de druppel weg.

’Doe dat nu even met een nat papiertje,’ zei ik toen.

Weer een ruk aan de rol. Met nijdige bewegingen, veegde ze over de bril.

’Nu nog even afdrogen, dan is het klaar voor de volgende bezoeker’, zei ik.

Ook dat deed ze. In plaats van de deur open te laten smeet ze hem daarna met een harde klap dicht en liep ze weg zonder gedag te zeggen. Ik ging naar binnen. In plaats van te gaan zitten, besloot ik -ik weet niet waarom- dit keer toch te gaan ’hangen’.

Bevrijd liep ik weer naar buiten.

Solidair

Waarom ik dit opschrijf? Lieve mede-vrouwen. Wees solidair met elkaar. Laat geen druppels achter. Het is vies en respectloos voor wie na je die wc in komt. Plus dat je er zelf ook van walgt. Denk daar eens over na. Dank en fijne dag!

Meer VROUW

Wil je niets van VROUW missen? Speciaal voor de trouwste lezeressen versturen we elke dag een mail met al onze dagelijkse hoogtepunten. Abonneer je hier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.