Nieuws/Vrouw
1052183066
Vrouw

De hele samenleving lijdt aan hypochondrie-light

angst nieuws

angst nieuws

Vrouw hoort totaal onverwacht dat ze terminale kanker heeft, trouwt binnen vier dagen vanuit haar ziekenhuisbed – haar bucketlist werd ineens héél urgent – en sterft drie uur na de bruiloft. Gelezen op social media? Vast wel. Ik ook. En ik dacht meteen: verdorie, ik ben best moe, ben ik ook terminaal?

angst nieuws

angst nieuws

Als eindredacteur en freelance schrijver volg ik een niet al te uitgebalanceerd mediadieet: ik lees álles. In mijn werk is gelukkig veel ruimte voor berichten over de goede dingen van het leven, grappige trends en brieven van lezers met het hart op de juiste plek.

Maar toch: heftige berichten voeren de boventoon. Medewerkers van kranten en websites leven immers van narigheid en een dag geen traantje weggepinkt, betekent een slechte journalistieke prestatie.

Verontrustend

Geen zorgen, ik geniet van mijn werk. Zélfs als het over nare dingen gaat. Het is namelijk intens mooi om discussies aan te zwengelen, lezers aan het denken te zetten en vervolgens met hen in discussie te gaan Maar eerlijk is eerlijk: verontrustende berichten hebben ook hun impact. Al die narigheid geeft voeding aan de almaar groeiende hypochonder in mijn hoofd.

Neem nou het ontroerende bericht over de 41-jarige Vlaamse Liesbeth Luyts, die begin afgelopen week totaal onverwacht te horen kreeg dat ze door een snelgroeiende hersentumor nog maar een paar dagen te leven zou hebben. Vanuit haar ziekenhuisbed trouwde ze nog even snel met haar grote liefde. Mét witte jurk en champagne. Een paar uur (!) na de bruiloft stierf ze.

Zo’n bericht wekt allereerst een intens medeleven. Arme Liesbeth, arme kersverse echtgenoot die zo snel alweer weduwnaar werd. Maar zo’n bericht zorgt er ook voor dat ik denk: verdorie, ik ben de afgelopen tijd hondsmoe. Ben ik ook terminaal?

Bomgordels en puppyschoppers

Allemaal nemen we via krant en social media dagelijks een oneindige stroom narigheid tot ons, ideale berichten om op jezelf te betrekken: van akelige ziektes (heb ik dat ook?) tot de uitdijende vluchtelingenstroom (help, er komen IS-fans ons land binnen met bomgordels in de aanslag) tot een bericht over een hondenschopper in Utopia (kan mijn puppy eigenlijk nog wel veilig buiten op mij wachten bij de supermarkt?).

Hypochondrie-light

Ben ik de enige met zo’n los steekje, of worden we allemaal een tikje angstig van alle berichtgeving? Maken social media en verontrustende statistieken ons banger dan nodig? Het lijkt me onwaarschijnlijk dat ik de enige angsthaas ben.

De Vlaamse arts Hendrik Cammu is het in ieder geval met me eens: in een interview met HUMO zegt hij dat de hele samenleving lijdt aan hypochondrie-light (échte hypochondrie is immers een serieuze psychiatrische aandoening die het dagelijks leven ernstig belemmert, dus ik overdrijf mijn aandoening een beetje, puntje voor Cammu.)

De Vlaamse dokter is het zat. Om te beginnen hekelt hij de hype rondom voedsel. Onlangs verscheen in de Vlaamse media het bericht dat steeds meer bakkers werkeloos raken, omdat er een hetze is ontstaan tegen ‘ongezonde’ bammetjes. Cammu: “Terwijl niemand ooit heeft kunnen bewijzen dat brood ongezond is. Bij dat soort idiotie moet de wetenschap opstaan en zeggen: ‘En nu moet het maar eens gedaan zijn met die onzin!’”

Kanker is pech

Cammu noemt het voorbeeld van vrouwen die hun hele zwangerschap bang zijn. “Terwijl statistiek eigenlijk in ons voordeel spreekt. De meeste vrouwen hebben nergens last van. En zo is het met veel dingen. Iedereen weet dat niet roken beter is voor je gezondheid, maar je kunt niet met zekerheid zeggen dat je daardoor nooit longkanker zult krijgen. Gezondheid kun je in werkelijkheid maar een klein beetje controleren en beheersen. Kanker is vaak een kwestie van pech.”

Lekker relativeren

En zo doet Cammu nog wat uitspraken die relativeren. Vrouwen krijgen massaal te laat kinderen? Flauwekul! Het bericht dat de mannelijke vruchtbaarheid achteruit gaat door chemische stoffen in het milieu en de hoge vleesconsumptie, stoelt vooral op hysterische berichtgeving. Laat er je gemoed niet door bepalen, wil Cammu maar zeggen.

Tja, dat ontnuchterend advies mag ik óók weleens op mezelf betrekken. Jij misschien ook? De samenleving wordt níet fundamenteel gevaarlijker, moderne voeding is níet de duivel en we gaan (voorlopig) nog niet ten onder. Luister niet te veel naar al die alarmbellen en tem de hypochonder in jezelf.

Cammu: “We moeten allemaal een zekere vorm van zen inbouwen. Streven naar zekerheid maakt ons angstig en ongelukkig. Leer léven met onzekerheid.”

Mooi advies. Dank u, dokter.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.