Nieuws/Vrouw
1078811276
Vrouw

Judith (55) gaf haar eetstoornis door aan haar dochter (20)

Ilona en haar moeder Judith hebben allebei een eetstoornis

Ilona en haar moeder Judith hebben allebei een eetstoornis

Ilona Kop (20) kampt sinds haar 14de met een eetstoornis, maar heeft die niet van een vreemde. Haar moeder Judith Kop (55) heeft ook al bijna haar hele leven een verstoorde relatie met eten: “Ik schrok toen ik merkte dat ik het een-op-een aan mijn dochter had doorgegeven.”

Ilona en haar moeder Judith hebben allebei een eetstoornis

Ilona en haar moeder Judith hebben allebei een eetstoornis

Ilona: “Mijn moeder was dunner dan ik, dat vond ik moeilijk. Het hoort niet als je 14 bent, dat je moeder een kleinere maat heeft, vond ik.”

Het streepje op de weegschaal

“Ik was een kind dat graag controle had over dingen. Bijvoorbeeld over de cijfers op school, of over mijn emoties. Ook was ik altijd op zoek naar goedkeuring. Ik wist eigenlijk nooit waar ik goed in was, totdat ik ontdekte dat ik misschien niet óveral controle over had, maar wel over het streepje op de weegschaal.

Als ik minder at, gaf de weegschaal een streepje minder aan. Daar was ik tenminste goed in! Eten werd vanaf dat moment mijn dingetje.”

Snoepen

“Mijn moeder probeerde altijd af te vallen en zo gezond mogelijk te eten. Mijn zus en ik snoepten weleens, zij nooit. Ik voelde me daar als kind schuldig over, waarom mocht ik het wel en zij niet? Dat heel gezonde eten nam ik van haar over, tot het steeds meer richting anorexia ging.”

Kliniek

“Ik at eerst nog wel iets, maar later bijna niks meer. Het was me wel vrij snel duidelijk wat er aan de hand was, ik had een te laag BMI. Ik wilde hulp zoeken, maar durfde niet. Dan zou ik de controle kwijtraken. Het heeft nog bijna twee jaar geduurd voordat ik in een kliniek werd opgenomen.”

Terugval

“Na een jaar was ik klaar met de behandeling. Het zat goed met mijn gewicht, maar het zat nooit goed in mijn hoofd. Daarom heb ik ook een terugval gekregen. Gelukkig kan mijn moeder me goed helpen. Zij heeft al bijna haar hele leven eetproblemen en weet wat de struikelpunten zijn.”

Boterhammen

Judith: “Het was al een tijdje aan de gang voordat wij erachter kwamen. Ilona nam eerst twee boterhammen mee naar school, toen één en dat werd vervolgens een appel. Ik voel me heel schuldig dat uitgerekend mijn dochter ook anorexia heeft.

Ik ben haar voorbeeld, zij nam het over van mij. Dat ze pas 14 was toen het begon, vond ik heel erg. Ik zag haar dunner worden. Ik zat eerst in de ontkenningsfase, maar toen ik haar een keer naakt zag - en het getal dat daarbij hoorde op de weegschaal - schrok ik zo, dat ik haar meesleepte naar de huisarts.”

Beladen

“Het onderwerp is heel beladen geweest. Mijn dochter werd boos als ik zei dat ze meer moest eten. Hoewel ik er zelf middenin zat, kon ik haar toch niet goed helpen. Nu weet ik dat je open moet staan voor hulp en je het dán pas kunt accepteren dat je het krijgt. Inmiddels kan ze er heel goed over praten. Ze begrijpt mij en ik begrijp haar.”

Taart

Judith vervolgt: “Mijn eetstoornis begon in mijn tienertijd. Ik had last van een dominante moeder, wilde net als mijn dochter altijd goedkeuring, werd gepest en was onzeker en verlegen. Het rommelde heel mijn leven een beetje door, maar kwam zo rond mijn veertigste echt tot uiting. Met mij gaat het inmiddels gelukkig beter, hoewel er altijd iets blijft hangen. Dan denk ik: zal ik wel of niet ontbijten? Ik ben eigenlijk altijd bezig geweest met lijnen, ik denk continu aan eten.

Ik maak me zorgen als ik naar een feestje ga en weet dat er taart is; dat zou ik dan moeten compenseren met een maaltijd. Het is een lastige ziekte. Als je drinkt kun je stoppen, maar eten moet je altijd blijven doen.”

Heb jij ook een bijzonder verhaal dat je wilt delen? Stuur het naar de redactie.

JIJ op VROUW

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.