Vrouw/VROUW magazine
1104117622
VROUW magazine

VROUW magazine

Marieke (40) wilde geen partneralimentatie: ’Ik kan het financieel prima zelf’

Ze staan lijnrecht tegenover elkaar en proberen elk hun punt te maken. Dit keer twee vrouwen over de vraag: partneralimentatie na de scheiding of niet?

Esther (50)

Esther ontving wel partner-alimentatie. Ze werkt als verzorgende in de wijk, is single en heeft vier kinderen (25, 22, 20 en 17).

Snel beklonken

„Ons huwelijk was goed, tot ons 12,5-jarig jubileum. We dreven steeds verder bij elkaar vandaan. In 2015 hakte ik de knoop door, het kon zo niet langer. De scheiding ging vlot en het was snel beklonken dat ik partneralimentatie zou krijgen.

Tot 2005 had ik altijd als kraamverzorgster gewerkt. Toen de jongste werd geboren, ben ik daarmee gestopt. Het werk viel, mede door de onregelmatige diensten, niet met een groot gezin te combineren. In 2011 ben ik parttime in de wijkzorg gegaan. Dat ik stopte met werken en later ging parttimen, was een gezamenlijke beslissing.

Betaald zonder klagen

Ik vind het dan ook niet meer dan logisch dat dit gecompenseerd werd; mijn ex was het daarmee eens. Hij verdient fors meer dan ik en heeft ook altijd keurig betaald, zonder te klagen. Het eerste jaar na onze scheiding ontving ik een kleine 1200 euro aan partneralimentatie. Dit bedrag is bruto, dus aan het einde van het jaar mocht ik zo’n 6000 euro afdragen aan de belasting. Dat gaf me veel onrust.

Stopgezet

Op mijn verzoek hebben we het bedrag laten halveren. Vorig jaar moest ik weer een groot bedrag afdragen. Ik kreeg er opnieuw zoveel stress van, dat ik de alimentatie heb laten stopzetten. Dan maar wat meer toeslagen. Meer werken zit er voor mij lichamelijk niet in. Nu het leven zoveel duurder wordt, had ik die partneralimentatie graag nog gekregen, maar dan wel netto.”

Marieke (40)

Marieke wil geen partner-alimentatie. Ze is administratief medewerker, woont weer samen en is moeder van drie kinderen (18, 16 en 14).

Jong en gezond

„Mijn ex en ik hebben nog relatietherapie geprobeerd, maar voor mij werd duidelijk dat het niet meer werkte tussen ons. In 2019 zijn we officieel gescheiden. Ik was jong en gezond; met mijn salaris plus toeslagen werd het netto geen slecht verhaal. Partner-alimentatie was daarmee voor mij van de baan.

We hebben het wel besproken, maar dat had te maken met de woningmarkt. Ik kon met partneralimentatie een hogere hypotheek krijgen, maar dan kon mijn ex ons huis niet behouden en dat vonden we niet in het belang van de kinderen.

Zijn pensioen

Ik heb ook afstand gedaan van zijn pensioen; ik wilde niet over veertig jaar op mijn bankafschriften nog aan mijn scheiding worden herinnerd.

Ik ken vrouwen die partneralimentatie voor bijvoorbeeld vijf jaar laten afkopen. Dan krijg je in één keer een som geld, waarmee die vrouwen dan niet zelden een leuke reis boeken om een half jaar later te gaan samenwonen met een nieuwe vriend. Daar zou ik me schuldig over voelen.

Nieuwe partner

Ik heb zelf een huis en nieuwe inboedel gekocht. De eerste zomer konden we niets, omdat er geen geld was. De tweede zomer ging ik met mijn kinderen op reis en dat gaf me een trots gevoel: ik kan het financieel prima zelf.

Mocht ik arbeidsongeschikt raken, dan had ik alsnog recht op partneralimentatie. Maar ook dat is van de baan, want inmiddels heb ik een nieuwe partner.”

Meer VROUW

Dit artikel staat in het nieuwe VROUW Magazine (elke zaterdag bij De Telegraaf). Als premiumlid kun je het ook (soms al eerder) online lezen. Wil je niets van VROUW missen? Speciaal voor de trouwste lezeressen versturen we elke dag een mail met al onze dagelijkse hoogtepunten. Abonneer je hier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.